Leestafel forum

Soms krijg je een boek in handen wat je raakt en ontroert en wat de dagen na het lezen alsmaar met je mee gaat in je hoofd. Dit is zo’n boek. F. Starik beschrijft het ziekteproces van zijn dementerende moeder en doet dat op een aangrijpende manier. Starik vervalt geen moment in clichés of vals sentiment. Het is écht, het is wanhopig, het is verdrietig, maar ook vol betrokken warmte en milde humor.

Lees verder http://www.leestafel.info/f-starik

Willeke

Ach wat is dementie toch afschuwelijk, voor de persoon zelf en voor de naasten.
Zo mensonterend.

Wel heel mooi beschreven Willeke.

Dettie

Echt een mooi boek. Niet alleen maar verdrietig trouwens.

En de man kan schrijven!

nee, je schreef ook dat er de nodige humor in zat. Ja, Starik kan zeker schrijven.
Ik heb vroeger wel veel gedichten van hem gelezen.

Dettie

Waar lijkt het meer op: Lanoye (te persoonlijk naar mijn smaak) of Stella Braam (wel over de eigen ouders, maar er is afstand)

Even denken, volgens mij zit het er een beetje tussenin, maar misschien is het toch wel te persoonlijk voor jouw smaak.

Hij heeft het wel met enige afstand( in tijd) geschreven begreep ik, en dat merk ik wel. het is niet ín de emotie geschreven.
Maar Starink heeft vanzichzelf al een enigszins mild cynische kijk op het leven, dat helpt wel, het is nergens zielig, ook al raakt het wel.
Hij spaart zichzelf ook niet, dat is ook fijn.

'In de emotie', dat vind ik een goed gezegde. Misschien is het dat wel wat mij vaak tegenstaat in dit soort persoonlijke boeken.
Als het dat niet is, kan ik het wel aan.

Het is wel heel persoonlijk, maar met een afstand. maar ik heb altijd veel minder last van het persoonlijke dan jij, dus ik kan er misschien niet zo goed over oordelen.

Ik had al wat over dit boek gelezen en ik vermoedde al dat F. Starik dit onderwerp heel mooi zou kunnen verwoorden. Een verdrietig onderwerp maar op de juiste manier omschreven kan het veel mensen tot steun zijn.