Frank Westerman - De moord op de boekverkoopster

Korte inhoud: Het is dé literaire moord van Nederland: de vergiftiging van boekverkoopster Marian Heij uit Wageningen.

Augustus 2006: de eigenaresse van boekhandel Kniphorst, 54, plukt een Marokkaan van de leestafel in haar winkel. Ze neemt hem in huis, huwt hem, maakt hem tot enig erfgenaam en verkoopt de boekhandel om samen met 'haar woestijnprins' van het leven te gaan genieten. Ondertussen druppelt hij muizenbestrijdingsmiddel in haar Beerenburg, van oktober 2011 tot aan haar dood, zeven maanden later.

Vrienden en collega's van de belezen, eigenzinnige Marian zien haar metamorfose in verbijstering aan. 'Marian is de laatste jaren anders gaan lezen', zegt haar winkelchef. Frank Westerman neemt in deze journalistieke novelle die opmerking als beginpunt voor zijn onderzoek naar deze spraakmakende gifmoord - aan de hand van Marians boekenkast.

Zijn de boeken die je leest een spiegel voor wat er in je omgaat? Of is het andersom: beïnvloedt wat je leest je stemming, je gemoed, je evenwichtigheid

Kun je je lot tegemoet lezen?

Jammer dat op dit moment nog niet bekend is of de hoogstwaarschijnlijke moordenaar het hoger beroep heeft gewonnen of niet. Voorlopig zit hij een straf uit van 18 jaar. Zijn advocaat laat het bewijsmateriaal nogmaals onderzoeken en ambtelijke molens malen langzaam, zoals we weten. Vooralsnog lijkt het helemaal duidelijk. Onvoorstelbaar dat deze intelligente vrouw ondanks alle tekenen doorgaat haar geliefde te vertrouwen.

Boeiend verhaal!

Wat een heftig verhaal. Een thriller haast. Het lijkt me een zeer boeiend boek.

Nou het is maar een novelle. Maar inderdaad boeiend.

Heeft frank Westerman twee boeken tegelijk uit? Ik las deze week in dit topic ook al een recencie van hem.

Klinkt boeiend dit boek Berdine.

Net non-fictie inderdaad. Ik moest alsmaar denken aan dat liedje over tante Constance en Tante Mathilde, ik meen van Drs P.

(Tante Constance en tante Mathilde

Woonden eendrachtig en knus bij elkaar

Een was hardhorend de andere brilde

In doorsnee waren zij zeventig jaar

In Overveen

Telden zij hun dagen bijeen

Niet meer zo koket als voorheen

Maar nog altijd flink ter been

Terwijl de kater sliep

En de pendule liep

En de kanarie sprak, tsjiep, tsjiep, tsjiep, tsjiep

Tante Constance en tante Mathilde

Erfden de kleren van tante Heleen

Waardoor ineens hen gehechtheid verkilde

Want van elk soort japon was er maar één

Er werd getwist

En naar provokaties gevist

En er werden dingen vermist

Waar de ander meer van wist

Terwijl de kater sliep

En de pendule liep

En de kanarie sprak, tsjiep, tsjiep, tsjiep, tsjiep

Op zeek’ren dag maakte tante Mathilde

Akelig lachend de koffie gereed

Daar zij haar zuster vergiftigen wilde

Die in haar eentje een wandeling deed

Met terpetijn

En een snufje rattenvenijn

En gesloten keukengordijn

Moest het wel uitvoerbaar zijn

Terwijl de kater sliep

En de pendule liep

En de kanarie sprak, tsjiep, tsjiep, tsjiep, tsjiep

Toen nu de koffie tot stand was gekomen

Wou zij eens proeven en nam zij een slok

Zij had de juiste dosering genomen

Tante Mathilde viel als een blok

Sedert die tijd

Droeg Constance in eenzaamheid

De japonnen die tot haar spijt

Tot een drama hadden geleid

Terwijl de kater sliep

En de pendule liep

En de kanarie sprak, tsjiep, tsjiep, tsjiep, tsjiep )

Dit boek is eigenlijk een al een paar jaar geleden geschreven longread geweest.

Leuk Willeke! Niet helemaal hetzelfde, maar toch leuk!