Gerda van Erkel - Een tere huid 14+

Net nadat Mette een beetje begint te wennen aan het feit dat haar vader 11 maanden geleden zomaar spoorloos uit hun leven verdween, zit hij ineens in het bushokje bij school en spreekt haar aan!

Lees verder www.leestafel.info/archief/jeugd/gerda-van-erkel-een-tere-huid

Dettie

Pittig verhaal. Tegenwoordig gaan toch wel heel veel boeken over problemen waar kinderen mee te maken kunnen krijgen. Was dat vroeger ook zo of zijn dit soort boeken meer van de laatste jaren? Ik herinner me niet heel veel van dit soort boeken uit mijn jeugd eigenlijk.

Ja het is een pittig verhaal maar niet loodzwaar, erg mooi geschreven.

Het is iets van de laatste tijd volgens mij. Ik kan me dergelijke verhalen ook niet herinneren.

Vaak stoort het me ook dat er zoveel probleemboeken verschijnen omdat ik vind dat zo vaak de echte

fantasie ontbreekt in die verhalen. Ik bedoel de fantasie die kinderboeken juist zo aantrekkelijk maken.

Ook vind ik dat kinderen moeten kunnen genieten van boeken en dan niet allerlei ellende te lezen moeten krijgen. Die ellende komt vanzelf wel. Mogen ze nog even jong zijn denk ik dan.

Dit boek is echter wel erg mooi en heel erg vanuit Mette geschreven, hoe zij het ervaart en ziet. Ze is gewoon boos - en terecht - op haar vader. Die gevoelens worden mooi verwoord en het boek geeft gelijk inzicht in waarom volwassen soms weg gaan terwijl ze wel heel veel van iemand houden.

Dit soort boeken voegen toe, andere jeugdboeken voelen aan als geschreven zijnde om het probleem, er is geen inleving, het lijkt alleen geschreven omdat het onderwerp 'in' is. Niet om een kind een inzicht te geven.

Dettie

Na het vorige 'probleem'boek, dat intussen gelezen is, en me niet zo beviel, durf ik niet meer te roepen dat dit misschien een uitzondering kan zijn.

Ik vond haar vorige boek ' vliegen zonder vleugels' namelijk erg mooi. En dan zou ik omwille van een ' probleem' dit afwijzen. Maar niet doen dus..

Ik heb even nagedacht over wat ik nu vind van "probleemboeken". Kinderboeken hoeven natuurlijk niet altijd een boodschap te bevatten en als een auteur een boodschap in het verhaal wil verwerken dan moet dat naar mijn mening ofwel speels zijn ofwel goed uitgewerkt zijn. Toch denk ik ook wel weer dat boeken die een moeilijk onderwerp op de juiste manier behandelen verschil kunnen maken. Een hoofdpersoon uit een boek kan een kind bijvoorbeeld overhalen om het probleem aan te kaarten bij zijn of haar ouders of om hulp te zoeken. En soms is het alleen al fijn om te weten dat je de enige niet bent. Ik zie er dus zeker wel de meerwaarde van in. Maar...gewoon lekker lezen blijft natuurlijk het leukst voor kinderen. Kinderen moeten in de eerste plaats leren dat lezen heel erg leuk kan zijn!

Ik zit de hele tijd te denken welke boeken vroeger toen ik een jaar of 14-15 was indruk op me maakten maar dat waren dan boeken als Het onkruid en de bloem, dat was geen fictie maar een dagboek van een meisje dat aan de drugs was geraakt. Ook Anne Frank vond ik verpletterend.

Maar verder waren er gewoon weinig jeugdboeken met probleemsituaties. Hooguit moeilijke situaties vanwege een geloof. Dat mensen verliefd werden maar dat het niet mocht omdat beiden een ander geloof hadden, ook over arm en rijk maar scheiding, drugs, prostitutie, eetstoornissen, adhd noem maar op, daar waren geen jeugdboeken over. Jeugdboeken waren verhalen die vol fantasie grappige dingen of avontuur zaten, maar al die problemen...

Ik weet niet of probleemboeken wel zo goed zijn, soms wel, net wat jij schrijft Annemarie, als ze goed en invoelend geschreven zijn wel, zodat een kind er eventueel wat aan heeft.

dettie