James Patterson - Cross Fire

James Patterson - Cross Fire

Aan het begin van het boek zien we dat Kyle Craig, die vermoedelijk al in een eerder boek een rol heeft gespeeld, de identiteit van FBI-agent Max Siegel overneemt. Zijn doel is duidelijk, hij wil zich wreken op Alex Cross. Verder maken we kennis met 2 daklozen, die corrupte politici vermoorden. Met deze zaak krijgt Alex Cross te maken en bij het oplossen van de zaak moet hij samenwerken met Max Siegel (waarvan de lezer al weet dat het Kyle Craig is). Bovendien krijgt Alex Cross een aantal keren bedreigende telefoontjes van Kyle Craig.

Het boek is spannend genoeg en het is best mogelijk dat ik nog meer van deze schrijver zal lezen, maar ik mis toch een zekere diepgang. Alles is erg zwart-wit. De schurken zijn echte boeven en de held is een held en daarmee uit. Goed, het privéleven van Alex Cross speelt ook mee in het verhaal, maar het brengt toch niet echt veel diepte aan in het boek. Het feit dat je als lezer eigenlijk in het begin al meer weet, dan Alex Cross, maakt het er ook niet beter op. En dan zijn er nog de nodige losse eindjes, die niet opgelost worden, zodat je als lezer met de nodige vragen blijft zitten.

Cargo 2010

De Bezige Bij

ISBN 978 90 234 5723 7

NUR 305

319 blz.

Dit is geen schrijver voor jou dus!

Dat zeg ik niet, maar toch meer iets voor tussendoor, dan iets waar ik echt naar uitkijk.

Ik geloof dat ik al eerder iets van hem had gelezen en dat maakte ook al weinig indruk.

Hiervoor heb ik ook nog een boek gelezen dat hij samen met Lisa Marklund had geschreven en dat beviel ietsje beter. Maar ja, de boekenkast in de hal van de flat bevat toch wat minder dan de bibliotheek.

Ik vind dit fijne boeken maar is het wel heeeeeel Amerikaans natuurlijk en alles gebeurt in een heel rap tempo. Daar moet je van houden.

Inderdaad heel Amerikaans, erg zwart-wit en gewelddadig. Met het tempo heb ik geen problemen, maar de boeken lijken de diepgang te hebben van een verhaal van Baantjer. Op z'n tijd vind ik dat wel leuk, maar het haalt het toch niet bij de boeken van: Jussi Adler-Olsen, M.J. Arlidge, Nele Neuhaus en vele anderen, die ik liever lees.

Daar heb je absoluut gelijk in. Het is niet te vergelijken met de boeken van de schrijvers die je noemt. Als ik moet kiezen, ga ik absoluut voor de Duitse, Britse en Scandinavische thrillers.