Bert Spoelstra - Waterlijk

Een jonge agent treft onder een brug een verlaten auto aan. De deur aan de bestuurderskant staat open en dat trekt zijn aandacht. Het kogelgat in het spatbord is ook iets wat hij niet elke dag ziet. De auto blijkt toe te behoren aan Cor Harriman. Cor is ook politieman, bekend bij het hele korps. Waarom hij zijn auto heeft achtergelaten is vooralsnog een raadsel. Het kan niet aan Cor gevraagd worden want hij is onvindbaar.

Lees meer: www.thrillers-leestafel.info/b-spoelstra/

Kan ik de schrijver kennen?

Grappig dat je stelt dat soms taalfoutjes wel mogen!

Het hangt er van af wat voor soort, maar ik had laatst ook een boek waarin de tekst opgeschreven spreektaal leek. Omdat het een ik-verteller was stoorde dat eigenlijk niet eens. Als het maar niet te erg wordt. En het gaat dan ook niet om spelfouten zoals werkwoorden met een t of een d, want dat hoor je niet.

Hij heeft al aardig wat geschreven dus misschien heb je al eens wat van hem gelezen. Hij werkt bij de politie in Zuid-Limburg. In dit geval vond ik de foutjes of de ietwat kromme zinnen helemaal niet storend. Het waren er ook niet echt veel en het paste bij de spreektaal-stijl. Gewone mensen zeggen tijdens een gesprek ook wel eens iets dat afwijkt van de regels. Normaal heb ik er een enorme hekel aan maar nu stoorde het me totaal niet. Ik denk zelfs dat het verhaal er beter door werd. Raar maar waar.

Jij hebt vorig jaar wat van hem gelezen maar dat was non-fictie: www.leestafel.info/bert-spoelstra

Je bent een tweede Dettie...bedankt voor het opzoeken!

Ik herinner me dat boek wel.

'Waterlijk' heeft dus niet meer de persoonlijke toets, maar ik neem meteen aan dat je het met plezier las. En wat die spreektaal betreft heb je gelijk. Op die manier stoort het mij ook niet.

Tja, familie he! Dit boek is niet autobiografisch maar toch heb je als lezer het vermoeden dat er persoonlijke ervaringen in zijn verwerkt.