Scott Mariani - Het geheim van de alchemist

Op de cover staat: Thriller voor de liefhebbers van Kate Mosse en Dan Brown. Dat was voor mij de trigger om dit boek te gaan lezen omdat ik de boeken van Mosse en Brown zowel qua plot als qua onderwerp ontzettend goed vindt. Scott Mariani borduurt voort op de hype van dit soort boeken waarin een persoon of voorwerp uit de oudheid voor spannende zoektochten in de huidige tijd zorgen.

Lees verder, klik hier www.thrillers-leestafel.info/scott-mariani

Joanazinha

Maar vind je Brown niet totaal anders dan Moss?

Jawel, ze zijn qua schrijfstijl niet te vergelijken (hoewel ik van beiden al weer enige tijd geleden voor het laatst een boek heb gelezen), maar de setting is min of meer gelijkwaardig: iets uit de oudheid wat nu een grote zoektocht tot gevolg heeft met alle spannende achtervolgingen en verwikkelingen vandien (even kort door de bocht ). En dat soort boeken vind ik wel leuk, ook omdat er vaak geschiedkundige uitleg bij staat en dat vind ik altijd interessant.

En dat is ook de insteek van het boek van Scott Mariani. Maar de uitwerking is helaas veel minder dan in de boeken van Mosse en Brown.

O, op die manier. Dan mag Steve Berry er ook wel bij, en die vind ik goed. Moss ook trouwens.

Ik had deze recensie ook op Dizzie.nl geplaatst. Nu krijg ik daarop een reactie van de vertaler van het boek. Hij was het niet met mij eens. Dat kan uiteraard; ik heb ook niet de wijsheid in pacht. Zijn reactie neem ik hier even over: 'Ik ben het absoluut oneens met de opmerking van Joanazinha t.a.v. het volgens haar te populaire taalgebruik. Mijn dochter is een serieuze wetenschapper, evenals een aantal van haar vrienden en vriendinnen, van wie de meesten drs. of dr. in de biologie zijn. Ik weet heel zeker dat die allemaal probleemloos uitdrukkingen gebruiken zoals “een poepie laten ruiken”. Hetzelfde geldt voor het “joviale” gebruik van voornamen. Het gros van de priesters in Nederland wordt (soms al decennialang) gewoon met de voornaam aangesproken. Pastor Jan de Waal in het dorp waar ik woon, heet voor zijn parochianen en anderen gewoon Jan.'

Nou, hier kan ik nog inkomen. Gewoon verschil van mening. En ik geef in mijn recensie ook aan dat bepaald taalgebruik niet natuurlijk overkomt. Maar dan komt het slotstuk van zijn reactie: Ik ben bang dat je eigen gevoel voor wat wel of niet gepast is niet helemaal meer in de pas loopt met de normen van 2010.

Pardon?? Hoe denigrerend wil je het hebben? Afijn, deze persoon is blijkbaar alleen lid van de Dizzie-site geworden om dit te kunnen melden bij het boek. Het zij zo. Ik blijf toch bij mijn reactie. En nee.... ik ben niet 80+ (hoewel ik dit weekend 80+-ers heb meegemaakt (familie van mij, ja ) die nog zeer bij de tijd waren .

Krijgen jullie wel eens van dit soort reacties bij recensies??

Ik weet van één keer dat ik schrok van een reactie, maar het is nooit zo erg geweest als dit. Verschil van mening, dat kan inderdaad, en smaken verschillen ook, maar die ene keer had ik echt fouten gemaakt..