Michael Robotham: De verdenking

Ik kan er geen lang verslag van maken, ik wil niets verklappen.

Misschien, (over een jaar of zo??) nog eens een boek lezen van deze schrijver. Ik heb al gezien dat ze (helaas?) weer dezelfde hoofdpersonen hebben.

Maar vooruit, voor een keer tussendoor is het best lekker.

De flaptekst:

Joseph O'Loughlin is gelukkig getrouwd, heeft een leuke dochter en een aardige carrière als psycholoog. Hij heeft een zwak voor de zogenaamde 'moeilijke gevallen', zoals Bobby, een eenzame, verknipte jongen die zijn moeder haat en zichzelf verwondt. Maar zelfs een volmaakt leven kan aan een zijden draadje hangen. Een dode vrouw, een gefrustreerde patiënt en een leugentje om bestwil betekenen Joe's ondergang. Zijn gelukkige wereld verandert langzaam in een hel.

Een betere samenvatting kan ik niet maken, want dit dekt de lading, maar toch ook weer niet. Het is een psychologische thriller zoals ik ze graag lees, maar qua originaliteit springt het boek er niet uit. Een hulpverlener die zelf verdacht wordt en dan uit wanhoop maar zelf op zoek gaat naar de dader, ik heb het meer gelezen.En misschien is het ook daarom dat ik het vrij voorspelbaar vond. Maar daar kan ik verder niets over verklappen, dat zou zonde zijn!

Toch: een behoorlijk spannende thriller! Zolang je niet te veel van dit soort boeken leest verveelt het niet.

---

Ik heb je verslag hier gezet Marjo. Het is een beetje te kort voor de site.

Dettie

Geen probleem.

Ik heb het boek afgelopen weekend gelezen; vond het goed geschreven, het leest heel vlot weg en ik zal kijken of ik er een iets langer verslag van kan maken . Maar inderdaad; de achterflap zegt eigenlijk al alles.

Het boek maakt mij wel nieuwsgierig naar andere boeken van deze schrijver, maar of ik in dit geval ook 'in' ben voor meer over dezelfde personen (waar ik normaliter geen moeite mee heb) weet ik niet. Dit boek was eigenlijk wel volledig over de hoofdpersonen; ik zal wel eens in de bieb kijken.

Als je bedoelt met 'volledig' dat het niet een verhaal over de hoofdpersonen is dat naast het thrillergegeven staat, dan is dat nu precies wat ik meer waardeer dan dat ik een hele roman over die mensen door meerdere boeken heen meekrijg!

Ja, wat ik bedoelde was dat ik niet nieuwsgierig ben geworden naar hoe het verder gaat met de hoofdpersonen. Voor mij was hun verhaal 'af'.

Ik ken je aversie tegen boeken met steeds weer dezelfde hoofdpersonen (zoals bij Faye Kellerman) en meestal deel ik die aversie niet. Maar ik heb niet zo'n behoefte aan meer delen met Joseph en zijn gezin . Maar wie weet verrast Robotham me wel!