M.J. Arlidge - Nog lange niet

Als Justin Lanning weg gaat uit z’n kantoor en de lift waarin hij staat plotseling stil blijft staan, krijgt hij een telefoontje van iemand, die eerst een tijd zwijgt en hem dan vertelt, dat hij nog een uur te leven heeft. Even later gaan de lichten in de lift weer aan en deze zet z’n reis naar beneden voort.

Lees verder thrillers-leestafel.info/mj-arlidge

-

Jij hoort bij de fans van Arlidge dus. Ik vond Iene Miene Mutte niet goed, al heb ik geen idee meer waarom. In ieder geval heb ik daarna niets meer van hem gelezen.

Tja, smaken verschillen vermoedelijk. Waar de een gek op is, kan de ander wat minder bekoren. Soms is dat misschien wel eens jammer, omdat ik dan wel eens geneigd ben te denken dat ik het mis heb, als iemand anders minder enthousiast is over een boek, maar ja, zo gaat het uiteindelijk met alles.

Ik kijk ook nog wel eens op een website met CD-besprekingen en dan zie ik soms ook dat de een een CD maar 1 ster geeft, terwijl een ander met 5 sterren aan komt. Tja, op wiens oordeel moet je dan af gaan.

Dat kan je alleen maar zelf uitmaken. Ik vind het altijd vreemd als iemand volledig meegaat in de recensies van een bepaalde recensent.

Vindt die het goed, dan moet het goed zijn. En als die het niks vindt, dan is het niks. Dat kan toch niet! Precies wat je zegt: smaken verschillen en zelfs al zit je vaak op een lijn, het kan net zo goed zijn dat het een keer niet het geval is.

Altijd zelf proberen, vind ik.

Het is voor een deel ook de besprekingen goed lezen en zien wat iemand niet bevalt, of juist wel en op een gegeven moment leer je ook te kijken naar wat de recensent schrijft en hoe je dat kunt interpreteren en als je ontdekt dat een recensent vaak jouw oordeel deelt, kun je daar misschien meer waarde aan hechten, hoewel je het uiteindelijk toch zelf moet beoordelen.

Precies, dat laatste is wat ik bedoel.