Birgit Vanderbeke - Het mosselmaal

Het mosselmaal

Birgit Vanderbeke

Het is zes uur. Moeder, dochter en zoon zitten te wachten op de thuiskomst van de heer des huizes. Hij is op dienstreis geweest en verwacht wordt dat na deze reis vader een promotie in het vooruitzicht gesteld heeft gekregen. Moeder heeft zijn lievelingsmaal gemaakt, mosselen, ze heeft zich opgetut en allen zitten te wachten op zijn thuiskomst.

Na een uur is vader er nog niet en na twee uur nog steeds niet. De dochter begint te overdenken wat er allemaal weer gaat veranderen als vader thuis is.

Vader is niet in een gezin opgegroeid en heeft zijn eigen ideeën over hoe een gezin moet zijn. Een gezin hoort gezamenlijk dingen te ondernemen. Elke zondag rijden ze een stukje met de auto om ergens te gaan wandelen, want dat is een gezamenlijke onderneming. 's avonds wordt om dezelfde redenen altijd een spelletje gedaan.

Kinderen die op straat spelen zijn 'verwilderde' kinderen. Vader pocht op zijn opleiding, schaamt zich voor zijn arme komaf. Vader deelt gigantische fooien uit terwijl er geen geld voor is.

Vader moet een maatpak, gezien zijn werk. Zijn vrouw mag nooit mee naar diners van zijn werk want zij loopt maar in die uitverkoopkleren. Vader troont de kinderen mee naar de huiskamer als ze in zijn ogen zich niet als gezinslid gedragen en eist verklaringen. hebben ze die niet dan worden er klappen verkocht.

Dit alles overdenkt de dochter en voorzichtig zegt ze haar gedachten hardop. Langzamerhand ontdooien ook de broer en moeder en komen de frustraties naar boven. Moeder trekt een fles wijn open en de tongen worden steeds losser.

Dan is het kwart voor tien... de telefoon gaat.

Mijn indruk Het verhaal begint heel luchtig, maar naarmate de avond en dus het verhaal verder gaat wordt de toon steeds grimmiger. Er is in eerste instantie nog een lichte liefdevolle toon voor de vader. Heel langzaam verandert deze, de moeder houdt het nog het langst vol om enigzins liefdevol te praten. Maar hoe leger de fles wijn raakt hoe meer er gezegd wordt . Langzamerhand wordt uit de doeken gedaan hoe vader in werkelijkheid is, een allesoverheersende vader. Een bekrompen man die alles ondergeschikt maakt aan zijn eigen kleinzielige ambities.

Je voelt de beklemming die de vader het gezin oplegt. Je verontwaardiging (zeker als hij gaat slaan) groeit hoe langer je leest. In je achterhoofd blijf je de vraag houden, waar is die vader? wat is er met die vader gebeurd? het leest vlot weg, het is humoristisch en triest tegelijk.

De moeder is geweldig beschreven, het constant schipperen tussen haar kinderen en de vader. Ook de dochter, die het verhaal vertelt, komt geloofwaardig over. Ze heeft vragen die inderdaad in een kind opkomen. Ze is door de omstandigheden erg lakoniek geworden wat het verhaal ook humoristisch maakt.

Het boekje zelf is mooi uitgevoerd. Gebonden, met leeslint en prettig leesbare druk.

Lezen zou ik zeggen.

Dettie 08-02-2004

Is het boek tegelijk grimmig én humoristisch Bernadet?

Lijkt me een naar verhaal.

Van een beklemmende sfeer hou ik niet zo. Is niks voor mij, denk ik.

Groetjes. Tiba.

Ik vond het een érg goed boek. Het is humoristisch omdat het meisje alles heel nuchter vertelt. Je begint alleen in de loop van het verhaal steeds meer een hekel aan die vader te krijgen.

Door de wijn worden de tongen losser en zo kom je meer over die vader te weten, maar ik sloeg het niet dicht met een naar gevoel.

Bernadet

Klinkt goed. Ik heb nog nooit van deze schrijfster of dat boek gehoord.

Ik heb dit verslag ooit eens op de leeskring geplaatst,

in februari 2004 vlak voor de grote opheffing van de leeskring denk ik.

Bernadet

Echt? Goh, wat een zeef ben ik..