Kristien Hemmerechts - Ann

Ann door Kristien Hemmerechts

De 39-jarige chronische anorexia patiënte Ann heeft een doodswens, maar wil graag een testament achterlaten, een verslag van de vreselijke dingen die haar overkomen zijn. Zij zoekt contact met de schrijfster Kristien Hemmerechts en vraagt haar om haar levensverhaal op te tekenen. Zij maken een afspraak om elkaar te ontmoeten en het klikt.

Voor Kristien Hemmerechts is het alsof een romanpersonage zich in levende lijve heeft aangekondigd. Zij stelt echter een voorwaarde: jij blijft leven zolang ik aan het boek werk, anders is er geen boek!

Door gesprekken met Ann, haar moeder en haar broers en haar (onwillige) therapeuten en de dagboeken van Ann probeert Kristien Hemmerechts zich in te leven in de ingewikkelde familiegeschiedenis en tracht zij het ziektepatroon van Ann te begrijpen.

Als lezer voel je mee met de wanhoop die het jonge meisje Ann voelt wanneer haar vader 's avonds haar slaapkamer binnensluipt en naast haar in bed schuift en haar lichaam opeist. Zij voelt woede, haat en liefde voor haar vader. Met haar lijf wil ze vertellen wat niemand mag weten. Het geeft haar een gevoel van macht. Ze weegt nog geen 30 kilo...

Pas veel later, na het overlijden van haar vader, licht Ann haar moeder en broers in. Zij zeggen haar te geloven, maar de foto van vader staat nog netjes op de kast.

Het verhaal van Ann laat je als lezer niet onberoerd, op een gegeven moment wil je haar wel toeschreeuwen: ga nu eten!

Een van de therapeuten die Ann behandeld heeft zegt: Je kunt onmogelijk één betekenis aan anorexia toeschrijven. In sommige gevallen ontstaat de ziekte omdat een meisje geen vrouw wil worden. Maar in andere gevallen slaat de ziekte pas veel later toe, als een verdedigingstrategie na een sexueel trauma bijvoorbeeld.

Kristien Hemmerechts gaat op zoek naar de maatschappelijke oorzaken van anorexia en spreekt met Susie Orbach over eetstoornissen en de mode-industrie. Susie Orbach noemt het slanke schoonheidsideaal een verfoeilijk westers exportproduct. "Vandaag is gestoord eetgedrag de norm.... Kinderen worden beïnvloed door het gedrag van hun moeder en ook die moeders eten niet zoals het hoort. Het leven van alle vrouwen wordt op de een of andere manier door de obsessie met voedsel bepaald."

De email die Ann naar Kristien Hemmerechts schreef was geen kreet om hulp, maar een vraag om haar verhaal neer te schrijven. En met het boek "Ann" is dat verhaal verteld.

Jeannette

Dit wil ik helemaal niet lezen.

IK had al wel gezien dat ze een nieuw boek had en dat het hier over ging, en was niet ge-interesseerd. Ben ik na jouw beschrijving nog steeds niet.

Op de een of andere manier heb ik iets tegen dit soort 'probleem' / ziekteboeken.

Ook in De Volkskrant of Trouw van de afgelopen dagen is veel aandacht besteed aan anorexia, niet zozeer vanwege dit boek, maar vanwege pro- en anti-anorexiasites (heel luguber: pro-anorexia zijn, met een forum waarin je gesteund wordt in je ziekte door o.a. allerlei tips om nog meer af te vallen...).

Joanazinha

Helaas is anorexia een ziekte van deze tijd en Kristien Hemmerechts heeft het verhaal van één patiënte in haar boek beschreven.

Het is een verhaal over manipuleren en gemanipuleerd worden.

Geen leuk onderwerp, maar wel heel interessant om meer te weten te komen over de achtergrond van de patiënten die aan deze ziekte lijden.

Het programma Netwerk heeft onlangs aandacht aan dit boek besteed. (zie uitzending gemist.nl)

Het is niet erg hoor, Marjo dat je geen "probleemboeken" wil lezen!

Jeannette

Ik lees ook niet graag dit soort boeken. Ik kan er slecht tegen. Ik weet dat het er is en vind het een verschrikkelijk ziekte. Het ergste is dat de reclame er aan meewerkt.

Ik weet niet of je het programma hebt gezien over vrouwen die ontevreden waren over zichzelf (lees te dik) en hoe via de computer bijna alle modeplaatjes bewerkt werden. Tailles die nóg slanker gemaakt werden, nekken die langer gemaakt werden, jukbeenderen die bewerkt werden.

En de redactrices vonden het de gewoonste zaak van de wereld ook al werd ze gevraagd of dit niet te ver ging.

En jammergenoeg is dat ook het ideaalbeeld. Een lekkere 'bolle' snoet mag niet, eigenlijk mag je er niet eens gewoon gezond uit zien.

Dettie

die zich vreselijk kwaad kan maken om al die slankheidsonzin.

Beste

Ik heb het boek net uitgelezen en het is gewoon fantastisch geschreven. Ann is wel degelijk een voorbeeld van hoe anorexia je leven kan beheersen en hoe het eigenlijk een reactie is van je eigen lichaam op gebeurtenissen.

Het is niet ingegeven door schoonheidsidealen!!

Dit is eigenlijk vrij belangrijk om te weten. Als je soms kijkt op pro-ana sites (sites waarin mensen inderdaad elkaar aanmoedigen om minder te eten), dan heb je dit idee wel. Deze mensen zien de ziekte als een middel om mager te worden, maar dit was eigenlijk niet de bedoeling van Ann!

Gewoon lezen, al is het maar omdat je op het einde van het boek de intensie hebt om Ann te bellen en haar te zeggen: ik begrijp je, ik begrijp je anorexia en ik veroordeel je niet. Maar je bent eigenlijk te waardevol om te sterven! Ik hoop dat Ann misschien een kijkje neemt op dit forum, wie weet.