Lluís-Anton Baulenas - Het Geluk

27-04-2008

Het Geluk – Lluís-Anton Baulenas

Achterflap:

Nonnita Serrallac, circusartieste van oorsprong, is na vele omzwervingen terechtgekomen bij een van de vele variététheaters aan de Paralelo in Barcelona. Ze woont in een afbraakpand en praat met de doden: mensen uit de buurt, haar ouders. En ze heeft de zorg voor Thomás, die een hersenbeschadiging heeft opgelopen. Als Nonnita zwanger raakt van een collega, die direct daarop de benen neemt, vat ze het plan op om Demi Gambús te ontvoeren, de rijke zoon van ‘godmother’ Miguela, die met straffe hand een misdaadsyndicaat leidt. Op die manier hoopt ze haar kind een betere toekomst te geven dan ze zelf heeft gehad. Maar haar plan loopt drastisch uit de hand…

Mijn mening:

Vanaf het eerste moment was ik verliefd op de kaft!

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/lluis-anton-baulenas

Groetjes Tresoula

Spaanstaligen vertellen alleen maar, ik bedoel: ze constateren, zoeken geen achterliggende oorzaken. Dat is wat ik er op tegen heb.

Vind je dan toch dat ik dit boek moet lezen? En wanneer is het geschreven?

Die wil ik wel in het spaans lezen. Heb hem zojuist besteld.

Mischien is dat het precies, Marjo, juist omdat er geen diepgang in zit en dat ze wel zien en benoemen.

Misschien juist het niet uitgekauwde, maar rauw voer. Hier heb je wat en wat doe je ermee.

Maar als je daar niet van houdt, hou je niet van het genre, dat kan altijd.

Op mij komt het elke keer weer heel vreemd over, ik heb er niet het goede woord voor, het intrigeert me, of juist omdat ik het niet kan benoemen, intrigeert het me. Ik heb het geprobeerd te omschrijven, maar misschien is dit het wel.

Groetjes

Zou dat ook de reden kunnen zijn dat ik het pas uitgekomen boek van Angela Becerra (Waar het de tijd aan ontbreekt, recensieboek dat uit het Spaans is vertaald) niet te pruimen vindt? Het wordt allemaal gewoon verteld, zonder diepgang, vlak. Ik vergeet ook iedere keer de titel van het boek; moest het nu weer opzoeken.....

Ik had het er gisteren met mijn broer over; die dacht dat het misschien door de vertaling kon komen?

Joanazinha.

Ik begin te begrijpen waarom Het Geluk hier nog niet was beschreven.

Maar het is heel moeilijk te begrijpen, wanneer anderen roepen dat basilicum zo stinkt, als je er zelf dol op bent.

Alleen met je hersenen weet je dat er verschil van smaak is, maar in het gevoel blijft het moeilijk.

Het laatst genoemde boek, ken ik niet, dus ik weet niet of het om dezelfde reden is waarom je er niet doorkomt.

Groetjes