Luisterboeken: ervaringen

Ik ben begonnen aan mijn allereerste LUISTERBOEK

Ik weet nog niet goed of het iets voor mij is (luisteren bedoel ik i.p.v. lezen).

Het is De bekoring geschreven èn voorgelezen door Hans Münstermann.

Ervaring tot zover:

- Lastig om niet even terug te kunnen lezen, als je gedachten even afdwalen of als je weer verder gaat en even wilt ophalen wat er eerder gebeurde.

- Voorgelezen door de schrijver zèlf geeft wel een extra dimensie aan het verhaal.

Wat is de ervaring van andere luisteraars?

Librije.

Ik heb ooit een boek De Gravin van Parma van Sandor Marai horen voorlezen. Denkelijk omdat er veel dialogen in staan hadden ze het een beetje hoorspelachtig gemaakt. Dat wil zeggen dat de gravin door een vrouw 'gespeeld' werd en Jeroen Krabée was Casanova op die CD.

En dat was dus niets, het werd nooit Casanova, het bleef Jeroen Krabee. Ik werd er erg giechelig van en daarna heb ik nooit meer iets geluisterd. Ik had moeite met concentreren, je wordt snel afgeleid en je gedachten dwalen snel af. Volgens mij moet je er echt voor gaan zitten of een koptelefoon op doen om naar een luisterboek te luisteren.

Dettie

Daar kan ik me wel wat bij voorstellen, zoals jij het vertelt.

Voor mijn boek geldt gelukkig, dat het geen "hoorspel" is geworden. Er zijn weinig dialogen en die worden ook door Münstermann voorgelezen.

Ik luister inderdaad met de koptelefoon op, anders kan ik me helemaal niet concentreren.

Ik luisterde eerder naar de dichtbundel: Nieuwe herinneringen van Remco Campert, door hem zelf voorgelezen. Dat hij het zelf voorleest, is zeker bij gedichten een bijzonder ervaring. Maar het ging me te snel. En het oog wil ook wat: ik wil de woorden zien, de indeling van het vers en het meerdere malen overlezen en langzaam ervan proeven. Steeds stopzetten en een gedicht opnieuw beluisteren, dat doe je ook niet zo snel.

Als je niet goed kunt lezen (oogproblemen/dyslexie) is het natuurlijk een hele uitkomst, maar ik denk dat ik, zolang het kan, toch liever zelf een boek lees. Maar een schrijver die tijdens een optreden een stukje uit zijn eigen boek voorleest, vind ik toch altijd wel bijzonder.

Librije.

Van de week had mr. Dettie dat boekenprogramma Iets met boeken op de PC aanstaan. Ik was bezig en luisterde er met een half oor naar totdat Christophe Vekeman begon 'voor te dragen'.

Ik vond het vreselijk, erg druk en overdreven. Door die uitzending zal ik niet gauw wat van hem kopen. Zo'n luisterding kan dus ook tegen je werken.

Bij een boek kan je zelf alles erbij bedenken en heb je zelf een 'intonatie'. (ik hoor overigens geen stem tijdens het lezen) Een schrijver zal toch een eigen intonatie hebben die misschien heel anders is dan wanneer je het boek zelf leest.

Mortier las bijv. de eerste bladzijde van Godenslaap voor, dat klonk toen erg ingewikkeld allemaal terwijl ik het in het boek prachtig vond.

Bij een gedicht voordragen word ik ook teveel afgeleid door de intonatie, er zijn maar weinig mensen die dát goed kunnen. Soms maken dichters zoveel 'kabaal' dat je het hele gedicht niet meer hoort. Als je het dan achteraf leest dan sta je verbaasd dat het bijv. zo'n mooi gedicht is.

Lezen en geluid... het hoort niet bij elkaar vind ik.

dettie

Leuk dat je het voorbeeld van Vekeman noemt! Ik heb het niet alleen gehoord, maar ook gezien. En misschien maakte juist dat zien erbij het verschil!

Ik zou dit gedicht waarschijnlijk niet erg bijzonder gevonden hebben (langdradig, eentonig) als ik het gelezen had. Het hem horen èn zien voordragen deed mij op dat moment beseffen, dat een dichter (soms misschien dan toch) als hij zijn gedicht zelf voordraagt beter over kan brengen wat hij er mee wil bereiken.

Neemt niet weg, dat er veel poëzie is, waar ik liefst in stilte van geniet.

Librije.

Ik heb Vekeman zowel gehoord als gezien, niet mijn type hoor.

Maar daar ging het hier niet over.

Ik heb ooit een luisterboek geprobeerd. Van Bernlef, Hersenschimmen.

Het is niets voor mij: mijn gedachten dwalen steeds weg en dan moest ik weer opnieuw beginnen.

Nee hoor, ik hoop dat ik altijd kan blijven lezen!