Studie naar biodiversiteit in kinderboeken

Dit stuk kwam ik tegen in een link in een column van Ionica Smeets, die dit keer iets schreef over Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda van Bibi Dumon Tak. Eigenlijk een vreemd onderwerp voor iemand die normaal stukken over wiskunde en dergelijke schrijft.

journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/09636625221089811

Toch wel boeiend, om dit eens te onderzoeken (alhoewel: hoe kom je op het idee?)

Zagen wij volwassenen dieren anders vraag ik me af. Hadden wij beter een idee hoe een neushoorn er in het echt er uit ziet, dan kinderen van nu?

Ik betwijfel het. Maakt het dus iets uit of dieren antropomorf afgeschilderd worden?

Maakt het iets uit dat wij al kind toch evenmin een grote diversiteit tegenkwamen in boeken?

Of moet ik het zo niet zien...

Ik denk niet dat het allemaal zo erg is als in dit artikel naar voren komt.

Dat er een punt voor verbetering ligt, dat moedig ik wel aan.

Sorry, het kost me momenteel teveel energie om Engels te lezen, maar het idee is wel interessant natuurlijk.

Dettie

Kijk eens naar heer Bommel en Tom Poes. Een grote diversiteit aan dieren, inclusief een gans en een haan, allemaal min of meer gekleed, met uitzondering van Tom Poes, die als nudist door het leven gaat, maar wel op z'n achterpoten loopt. En dan lopen er ook nog een paar mensachtigen rond.

Maar: Heer Bommel is niet bedoeld als kinderboek volgens mij.

Nee, maar ik kan me herinneren dat er ook een stripversie van Heer Bommel is geweest, die in de Donald Duck is gepubliceerd, dus dat lijkt me wel voor kinderen.

Het ging naar ik meen over een woelwater of zo iets, een wezentje dat vreselijk veel kon drinken, maar ook enorm kon huilen.