Frank Westerman - De slag om Srebrenica

Onlangs hoorde ik iemand zeggen op de radio: dit soort oorlogen zijn niet te voorkomen. De aanstichters, maar ook hun tegenstanders, hebben een heel andere manier van denken, dan de Westerse mens doorgaans heeft. Men denkt, nee, met is er van overtuigd, volledig in hun recht te staan.

Maar de Balkan, het is zo dichtbij. Horen zij niet bij de Westerse mens? Zijn wij dan ook niet echt veilig?

Lees meer, maar vooral het boek: www.leestafel.info/frank-westerman

-

De naam in het kopje is verkeerd gespeld. Het is Srebenica. (Aldus de pedante Renate, die graag gemeenschap met hele kleine diertjes heeft.)

Ik heb niet het idee dat het een ander met een andere manier van denken te maken heeft, maar meer met het wegvallen van een dictatuur, die de groepen mensen onderdrukte door ze tegen elkaar uit te spelen. Elders zijn die tegenstellingen ook wel, maar die komen meer op een democratische manier tot uiting. Zie Spanje met Catalonië en Baskenland en Groot-Brittannië met Schotland. Misschien heeft men ook meer te verliezen door een oorlog, dan in voormalig Joegoslavië.

Twintig jaar geleden alweer. Ik ken iemand die bij de blauwhelmen heeft gezeten en PTSS opliep door de gebeurtenissen daar. Ze was beslist niet de enige, vertelde ze.

Bedankt Renate, dat kan natuurlijk niet, de titel foutief. (pss, in jouw tekst staat ook een foutje..)

Natuurlijk heeft het wegvallen van Tito er mee te maken, maar ik denk dat het andersom ligt: Tito hield de boel stevig in de hand, andersdenkenden kregen de kans niet. Na zijn val wel. Helaas.

Nu ging hetgeen ik gehoord heb vooral over Syrië natuurlijk, maar het werd doorgetrokken.

Tito hield de zaken stevig in de hand, dat ontken ik ook niet. Ik heb alleen het idee dat dit ook een beetje gebeurde door groepen min of meer tegen elkaar uit te spelen.

Dit boek komt zeker op mijn lijst. Frans Westerman kan érg goed schrijven, ik las De brug over de Tara war jij noemt, ook van hem. Goed dat er boeken over dit onderwerp blijven verschijnen. Er is nog zoveel onopgelost. vooral de waaromvraag inderdaad. En iedere keer als ik het getal van 7000 vermoorde mannen hoor, schrik ik er weer van, het is bijna niet voor te stellen en blijft een trauma. Voor de mensen daar uiteraard, maar ik denk inderdaad ook voor veel soldaten en andere betrokkenen. Ik zag pas een documentaire over Wim Kok, toentertijd verantwoordelijk, die vertelde dat hij er nog regelmatig wakker van schrikt.