Hedi de Vree - Blijven ademhalen

"Misschien ken je al een paar van die yogatypes.[...] Van die mensen die moeiteloos en energiek rechtop staan, met sprankelende ogen en gemakkelijke glimlachen. Mensen die het leven lijken te omarmen, precies zoals het is, mensen die niet in drama leven en onverklaarbare rust uitstralen. Bloedirritant zijn ze vaak. Want ze confronteren je met jezelf, dat jij zelf heel anders in het leven staat. Wat is dat toch met yoga? denk je misschien."

Hedi de Vree had niet veel op met yoga.

Haak nu niet af, want dit boek gaat niet specifiek over yoga. Ik vond het een prachtig boek.

zie www.leestafel.info/hedi-de-vree

Dettie

Ik heb niet veel met yoga. Ook niet met ontspanningsoefeningen. "Voel de adem tot in je tenen". "Daar zitten m'n longen helemaal niet, dus daar kan ik ook m'n adem niet voelen."

ja, dat is vaak de reactie van mensen die onbekend zijn met yoga. Maar het gaat helemaal niet om zweverig gedoe maar juist om het

tegenovergestelde. Lees de recensie maar even (ik was de link vergeten) dan zie je wat yoga inhoudt.

Yoga is geen rare houdingen leren of rare ademhalingsoefeningen maar leren vertrouwen op jezelf en je lijf.

Dettie

Klinkt als een behoorlijk aards boek. Yoga kun je volgens mij net zo zweverig of aards maken als je zelf wilt, of zelf bent.

Ja, inderdaad het is aards. Hedi de Vree ziet yoga als middel om verder te komen.

De yogahoudingen vragen letterlijk en figuurlijk veel oefening, veel vallen en opstaan en veel doorzettingsvermogen. Om die

oefeningen te kunnen zal ze ook gezonder moeten leven, (minder drank, feestjes e.d.) Dit alles werkt door in haar dagelijks

leven en maakt dat ze uiteindelijk lichamelijk en geestelijk een enorme groei doormaakt waardoor ze veel steviger in het leven

staat.

Dettie

Ik heb dan kennelijk een ander beeld van aards en zweverig.