Nando Boers - De Schaatser

Wij zijn in Nederland vergroeid met de schaatssport, het is een deel van onze cultuur, het trekt hoge kijkcijfers en zorgt voor een uitverkocht en hossend Thialf. Schaatsen hoort erbij.

Lees verder www.leestafel.info/nando-boers

Willeke

Schaatsen blijft altijd een geweldige sport om naar te kijken.

Ik ben niet meer zo'n fanatieke kijker als vroeger maar als ik er aan denk dan kijk ik en vaak

schaats ik als het ware helemaal mee. Ook zit ik aan te moedigen als het heel spannend is.

Wat ik me afvroeg, zeggen de schaatsers in dit boek ook wat over de pers? Persoonlijk erger ik

me wel eens aan die verslaggevers die gelijk een microfoon onder iemands neus houden bijv. na

een enorm teleurstellende race en dan maar doorzagen: hoe, voel je je nou? Ben je erg teleurgesteld?

en maar doorgaan omdat het mooie plaatjes oplevert zo'n emotionele schaatser.

Nee ze zijn blij denk ik dan, ze staan te juichen omdat ze op één seconde na geen goud hebben. grrr.

Dettie

Nee ze zeggen niet zo veel over de pers. Een enkeling wel en dan vooral over de druk die het oplevert en soms ook hoe moeilijk het is om in de krant te lezen dat je slecht bent, maar er wordt niet heel diep op ingegaan.

Ik ben nu een boek over Laurens ten Dam, de wielrenner, aan het lezen, daar gebeurt dat uitgebreider. Maar bij wielrennen spelen hele andere zaken ook natuurlijk.

Wat wel mooi is in dit boek is dat het over die teleurstellingen gaat met afstand van het moment. Zoals Groothuis vertelt dat hij soms letterlijk twee weken ziek is na verlies... dan zijn wij die hele wedstrijd al weer lang vergeten. De impact is soms zo groot, dat realiseer ik me als kijker toch vaak niet.

Wat ik ook leuk vond is dat ik dit boek bijna las alsof het over oude kennissen ging, ik volg zo'n beetje alles in het schaatsen en zie sommige van deze schaatsers echt al jarenlang wekelijks voorbijkomen in de winter. Het was erg leuk om op deze manier een inkijkje te krijgen in hoe ze met dit soort dingen omgaan.

Er stonden ook bijna onnozele vragen is als 'hoe ziet je hotelkamer eruit, netjes of slordig? ' De antwoorden die varieerden van manisch netjes tot een puinhoop, bleken dan ineens een heel goed beeld van de totale sporter te geven.