Natalie Righton - Duizend dagen extreem leven

Dagboek van een oorlogsjournalist in Afghanistan

Zie www.leestafel.info/natalie-righton



Willeke

Wat indrukwekkend Willeke! Ik zou het zelf niet durven maar wat heb ik een respect voor mensen als Natalie Righton.

Ik ook! Toen ik de serie volgde had ik dat al, maar nu ook weer.

Het trekt me ook wel enigszins , alleen hoe zij werkte is wel extreem gevaarlijk.

Je leert natuurlijk wel het meest over een andere cultuur op deze manier. En dat trekt mij ook wel maar het is toch wel erg gevaarlijk. Toch ben ik blij dat er mensen zijn die het wél aandurven en er dan ook nog eens eerlijk over schrijven. Journaalbeelden blijken lang niet altijd zo objectief als de kijker denkt. Je hebt eerlijke mensen als Natalie Righton nodig die een echt betrouwbaar beeld van een situatie schetsen.

Ja, en dat doet ze heel goed. In dit boek schetst ze, meer nog dan in de serie, hoe beide partijen de journalistiek proberen te beïnvloeden.

En hoe naïef de besluitvorming in de politiek vaak wordt genomen.

Zij interviewde voor de Volkskrant regelmatig Talibanstrijders, daar kwam veel commentaar op, maar dat vond ik altijd zulke goede journalistiek. Beide partijen horen. En ook weten dat beide partijen een doel hebben met dat interview, ook de legerleiding van de diverse landen, en je daar bewust van zijn.

Ik vind het ook juist heel goed dat ze Talibanstrijders heeft geïnterviewd. Pas als een lezer beide kanten van een verhaal kent, kan hij of zij oordelen. Journalistiek moet onpartijdig zijn en hoe kan dat beter dan door beide kanten te verslaan.