Anke de Jong-Koelé - Van overleven naar zinvol leven

Ondertitel: De draad weer oppakken na ziekte of ongeval.

Afgaande op de titel zou je kunnen denken dat het een esotherisch boek is. Niets is minder waar.

Lees verder, zie www.leestafel.info/anke-de-jong-koele

Dettie

Als ik het met deze titel in de boekhandel zou zien liggen zou het me niet aanspreken. Klinkt inderdaad erg zweverig. Maar over de door jouw beschreven inhoud ben ik wél enthousiast. Gewoon praktische en duidelijke informatie, daar kan ik meer mee dan met dat zweverige "gedoe".

Het zou mij ook niet trekken, maar dat doen dit soort boeken sowieso niet. Moet je zoiets met een boek in je hand oplossen??

Trekt mij wel dit boek. Niet dat je met een boek in de hand alles op kunt lossen, maar als een hulpmiddel in de processen waarin je dan zit. Herkennen helpt vaak, en ook een iets andere manier van naar de situatie kijken kan soms helpen om uit een impasse te komen of dingen te verwerken. Denk ik.

Nee oplossen kun je zoiets niet gelijk maar het boek biedt wel handreikingen over hoe je er mee om kunt gaan.

En dat doet deze schrijfster op een eerlijke manier, ze houdt geen mooie praatjes maar zegt zoals het is. Soms is misschien zelfs wel confronterend.

Ze vertelt wat je kunt doen om, ondanks je beperkingen of een heel ander leven moeten leiden, weer terug te komen en invulling te vinden in je dagelijkse dingen. Het boek geeft inzicht, handreikingen, tips.

Als je zoiets overkomt (ernstige ziekte, ongeluk) staat de wereld voor diegene en zijn familie op zijn kop natuurlijk en zij vertelt wat je kunt doen om de weg naar een ander prettig leven na die ingrijpende gebeurtenis niet al te zwaar en moeilijk te maken.

Dettie

marjo schreef : Moet je zoiets met een boek in je hand oplossen??

Ik heb nog lopen nadenken over je opmerking.

Het lekkere van zo'n boek is dat je het in alle rust kunt lezen en weer kunt pakken als je denkt 'hoe was het ook alweer'.

Als je heel ziek bent geweest of een ongeluk hebt gehad dan is alles erop gericht om je lichamelijk beter te maken zodat je lichamelijk weer vooruit kunt. Vaak begint het daarna pas écht.

Dan komt het verwerken wat er eigenlijk allemaal gebeurd is. Ook de schrik en hoe nu verder slaat dan toe. Je kunt wel hulp krijgen maar dat is meestal één uur per dag, week, maand. En in dat ene uur moet je alles proppen wat je wilde zeggen, vragen, weten. (Vaak vergeet je ook delen van het gesprek omdat het te veel informatie is, of te vermoeiend.)

Voor de rest zal je de klus toch zelf moeten klaren. Dan is zo'n boek heel prettig. Je kunt in je eigen tijd nalezen wat je wil weten, desnoods lees je het tien keer of honderd keer, maakt niet uit. Je leest dat gedeelte waar je op dat moment behoefte aan hebt. In deze jachtige wereld waar mensen nauwelijks tijd hebben is dat erg prettig. Dingen oplossen doe je uiteindelijk altijd zelf maar het boek helpt je wel een eind op weg om tot een oplossing te komen.

Dettie