Taede Smedes - God én Darwin

In het kader van het Darwinjaar verschijnt de ene publicatie na de andere over de problematische relatie geloof en evolutieleer. Je zou denken dat sinds zelfs de katholieke kerk de evolutietheorie niet meer bestrijdt deze controverse ver achter ons ligt, maar niets is minder waar.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/taede-smedes

Cavendish

Kijk, dat vind ik boeiende materie.

Het blijft lastig, geloof én wetenschap met elkaar vereningen, en krijgt vaak iets krampsachtigs, er moeten vaak allerlei kronkelwegen bewandeld om die twee toch met elkaar verenigd te krijgen in het hoofd van de schrijver.

Toch denk ik dat veel gelovigen die opgevoed zijn met de scheppingstheorie in zeven dagen en die in de loop van hun (studerend) leven losgelaten hebben graag dit soort boeken lezen. Al is het maar als een onderdeel van een proces.

Ik zelf hoor tot die categorie, en nog niet eens zo heel lang geleden, en je wilt dan toch graag iets vinden in de geschiedenis van het ontstaan van de wereld dat tóch met God verbonden is.

Voor mij is dat inmiddels de evolutietheorie met een scheppende kracht erachter(zonder enig wetenschappelijk bewijs of theorie) en dat is voor mij genoeg. Ik geloof dat zoiets ingewikelds en moois als de wereld ontstaan is uit een idee en een stuwende kracht. Ik ben niet zo wetenschappelijk, dus ik hoef niet precies te weten hoe dan, dat idee is voor mij genoeg.

Maar ik ben het met Cavendish eens..dan kom je op het terrein van gelóven en niet van de wetenschap.

Wil

Weer wat geleerd..ik ben een Theïstische evolutionist..iemand die geen probleem ziet tussen geloof en evolutie en de evolutie ziet als de wijze waarop God de wereld schiep. Voor mij is het altijd een soort vanzelfsprekendheid geweest dat er iemand áchter de wereld moet zitten. In dit boek staat de mooie zin

“mensen zijn een product van natuurlijke processen maar ze kunnen vragen stellen die boven die processen uitstijgen”.

En voor mij heeft dat met God te maken. Ik ben alleen geen bioloog of wetenschapper, hoe dat precies zit maakt mij eigenlijk niet zoveel uit, daarvoor is het tenslotte ook gelóven, maar daar gaat dit boek wel over.

Cavendisch zei het al, min of meer krampachtig wordt uitgelegd waarom geloof wel of niet empirisch kan worden bewezen, en dat is niet empirisch te bewijzen.

Ik vond het ook een beetje een tweeslachtig boek, aan de ene kant is het behoorlijk pittig, vaak voor mij een beetje te moeilijk, aan de andere kant wordt dan bijna kinderlijk aan het eind weer theorieën uitgelegd…dan schrijf je eigenlijk voor twee soorten publiek in één boek.

De schrijver zelf gelooft wel, maar , niet in een Theïstische God, zeg maar een persoonlijke God, hij ziet geloven meer als iets intuïtief. Hij zet zich ook een beetje af tegen mensen die dat wel geloven, dat is achterhaald en niet bewezen (i k zeg het wat zwart wit) en tegelijkertijd gelooft hij wel in het hiernamaals, wat mij ook niet heel erg bewezen lijkt,

Origineel vond ik trouwens dat hij zichzelf interviewt.

Willeke