Will Tinnemans - Onzeker bestaan

Nooit in de geschiedenis waren we zo rijk als nu. Maar niet iedereen profiteert daar van mee. Honderdduizenden werknemers sprokkelen met hard werken een karig inkomen bij elkaar. Hun arbeidsomstandigheden zijn belabberd en van hun loon kunnen ze niet fatsoenlijk leven. Ze werken op onmogelijke tijden. Sommigen hebben zelfs twee banen.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/archief/non-fictie-vo...mans-onzeker-bestaan

Dettie

Vanmorgen op de radio een item over kinderen die niet bij een sportvereniging kunnen, laat staan een muziekschool, en die zelfs geen zwemlessen kunnen betalen..

Het schijnen er veel meer te zijn dan je denkt. En ik dacht: wat zijn de tijden dan toch veranderd: toen ik jong was kon je de kinderen op een hand tellen die wél bij een club konden, nu is het dus andersom!

Ja en kinderen zitten nu ook niet bij één club maar bij meerdere dingen.

Dat geen zwemles kunnen betalen staat hier ook in. Die vrouw moest via een noodfonds geld zien los te peuteren... heel vernederend al die vragen die ze kreeg.

Dettie

Plus dat die instanties iedere keer veranderen. Van het kastje naar de muur worden ze gestuurd. Dan gaan ze toch niet!

En dan heb ik het nog niet over allochtonen die niet weten hoe en wat..

Een goed boek lijkt me dit. Goed dat er aandacht is voor die specefieke groep. Ht zijn vaak de mensen die het hardst werken en die je het minst hoort inderdaad.

Wil

Ik heb het boek uit. Het is geen boek om in één ruk uit te lezen, ik heb het in etappes gelezen.

ik vond het een goed en af en toe schrijnend boek.

Werken en het toch maar net of net niet redden. Ik denk dat de omgeving dan ook vaak denkt..och die heeft een baan, dat zit wel goed, zodat het ook nog vaak verborgen armoede is.

En het aller moeilijkst bij deze groep is toch wel dat áls ze wel een meevaller hebben of zich iets omhoog werken ze er vaak uiteindelijk op áchter uit gaan omdat ze dan niet meer in aan merking komen voor ontheffing van gemeentelijke belastingen, of dat de huursubsidie omlaag gaat.

Een van de vrouwen in het boek zegt over die gemeentelijke belastingen dat daar eigenlijk een glijdende schaal voor zou moeten bestaan, dat je als je iets meer verdient iets daarvan zou moeten betalen, en niet dat als je iets meer verdient je álles moet betalen zodat je er op achteruit gaat in plaats van vooruit.

Ik vond dat zo'n briljant idee.Dat moet niet al te moeilijk uit te voeren zijn, en wat het kost kun je volgens mij makkelijk terug verdienen omdat het voor de mensen die wél in de bijstand zitten aantrekkelijk wordt toch die baan te nemen.

Ik had het allemaal alweer verzonnen aan mijn keukentafel, maar de politieke realiteit ligt vast ingewikkelder.

Wil