"Dit boek is mijn nalatenschap aan mijn kinderen, klein-kinderen, neven en nichten. In onze familie was het taboe om over de oorlog te praten, maar ik heb dit willen doorbreken zodat jullie weten wat ons is overkomen en dit nooit vergeten."
Aan het woord is Baruch Kojocaru (1932), die zijn levensverhaal vertelt aan Barbara Bulten 'die het geduld heeft gehad om mijn verhalen op te schrijven en te herschrijven, tientallen keren, tot ze de juiste vorm kregen.'
"Mijn vader is in 1886 geboren in een kleine sjtetl in Rusland. Na een pogrom tegen de Joden verloor hij zijn moeder, en zijn familie verhuisde naar Roemenië. Ze vestigden zich in Botosani. [..]. Het waren arme vrome Joden.
lees verder
www.leestafel.info/baruch-kojocaru
Dettie
