Rebecca Stead - De spionnenclub (11+)

Leuk verhaal, al vraag ik me af of kinderen die vergelijkingen wel oppikken.

Lees meer: www.leestafel.info/rebecca-stead

O je maakt me wel heel nieuwsgierig wat er nu met die moeder is.

Het verhaal van de tong speelt als een rode draad door het verhaal, en is duidelijk een analogie.

Ik weet niet wat een analogie is :oops: en als ik de betekenis opzoek snap ik het nog niet :oops:

Dus bij deze, wat is een analogie?

Het klinkt als een erg mooi verhaal!

Dettie

Ik bedoelde er een vergelijking mee, misschien kan ik dat beter zeggen?

Letterlijk is het een overeenkomst tussen twee begrippen. Hier: de tong en de leefwereld van de jongen.

Door het hele verhaal wordt er steeds teruggegrepen naar dat tongverhaal: soms letterlijk, soms ook alleen gedachten.

De hoofdpersoon voelt zichzelf als het ware een van die papillen op de tong, en nu er in de les controverse is over hoe het zit met de smaakpapillen, past hij die gedachtegang toe op zijn leven: (filosofie!)

Is het nu prettiger om je plaats te kennen, een vaste plaats te hebben, en dat accepteren? Of kun je veranderen, niet op die vaste plek blijven zitten, het leven in eigen hand nemen?

Dank voor je uitleg, ik ben er nog over na aan het denken.

Als ik je goed begrijp wil de jongen liever niet hebben dat de uitkomst van iets vaststaat of dat dingen vastgelegd worden (zo is het en niet anders) want hij is dan bang dat hij weer niet kan voldoen aan die vastgelegde maatschappelijke 'regels'. Dat hij weer anders denkt, voelt of proeft...

Die tong is dan de metafoor voor het leven met zijn zoete, zure, bittere 'kanten'. De jongen heeft liever een mengeling daarvan. Of zit het toch anders?

Trouwens van die moeder ook een mooie uitspraak over dat schilderij.

Dettie

De jongen gaat wel uit van een negatief standpunt, omdat hij gepest wordt en bang is. Maar verder klopt het wel zoals je dat zegt.