Allen Zadoff: Boy Nobody (15+)

Ik dacht een echt jongensboek in handen te hebben, maar het valt mee.

Lees meer: www.leestafel.info/allen-zadoff

-

Zo'n piepjonge moordenaar klinkt niet erg gezellig. Maar kinderen van die leeftijd zijn natuurlijk vaak op zoek naar hun identiteit waardoor het verhaal deze leeftijdsgroep vast aan zal spreken.

Dat laatste denk ik ook..

Boy Nobody is een kouwe kikker, hij is gewetenloos en doodt zonder nadenken. Maar in dit verhaal wordt hij Jack, en ontdekt hij dat hij toch onvermoede gevoelens heeft. Zijn opdracht is om de burgemeester van New York te vermoorden en de ingang naar deze man is via dochter Samara. Terwijl Jack een manier zoekt om zijn opdracht uit te voeren, merkt hij dat iemand hem volgt.

Die Jack heeft wel zijn gevoelens ontdekt maar wil evengoed de burgemeester vermoorden.

verderop staat

Jack is ogenschijnlijk een gewone tiener, met normale tienergevoelens, hij is helemaal niet zo slecht als hij lijkt te zijn. Of toch?

Ik voel me altijd zo'n zeurtutje maar ik begrijp het eigenlijk nooit zo goed. Die moordplannen zijn toch geen normale tienergevoelens? En als kinderen hier hun indentiteit in moeten vinden, in een verhaal over een piepjonge moordenaar, dan is er toch iets grondig mis in onze maatschappij?

Dettie

confused

Dettie schreef :
Ik voel me altijd zo'n zeurtutje maar ik begrijp het eigenlijk nooit zo goed. Die moordplannen zijn toch geen normale tienergevoelens? En als kinderen hier hun indentiteit in moeten vinden, in een verhaal over een piepjonge moordenaar, dan is er toch iets grondig mis in onze maatschappij?

Dettie

confused

Soms denk ik inderdaad dat er iets mis is in onze maatschappij Dettie maar in dit boek denk ik vooral dat het jongeren aanspreekt dat de hoofdpersoon niet standaard is. Pubers voelen zich vaak anders dan anderen en onbegrepen en dan zal zo'n mysterieus persoon hen wel aanspreken. Dat betekent niet meteen dat ze ook willen moorden gelukkig.

Zelf ben ik niet zo stuk van dit soort verhalen om eerlijk te zijn.

Denk je dat een soldaat, of -negatiever- een moordenaar geen emoties heeft??

Je moet het los zien: hij is een moordenaar, maar net zo goed een normaal mens.

Dat zou volgens jou niet kunnen? Ik ben bang dat een soldaat als hij zijn uniform uit heeft, niet herkenbaar is als een niet-normaal persoon.

En dat jij dat zegt Annemarie, snap ik ook niet: wat is hier anders dan een boek dat over een seriemoordenaar gaat?

Misschien het perspectief? Dat de ' foute' hier de hoofdpersoon is? Maar ik heb niet alles verteld natuurlijk en er komen nog meer delen.