# David Litchfield - De beer, de piano, de hond en de viool 4+

In het vorige boek van David Lichtfield maakten we al kennis met de beer die prachtig piano leerde spelen, ontdekt werd en grote successen boekte. Maar in zijn hart bleef hij de beer uit het bos. Deze beer ontdekt op zijn beurt Bruno... die fantastisch mooi kan spelen op de viool. Maar wie is Bruno?

Lees verder www.leestafel.info/david-litchfield

Dettie

Klinkt mooi!

Klinkt niet alleen mooi Marjo, , is ook mooi. Ik heb er een recensie over geschreven. Net als het eerste -zelfstandig te lezen - boek. Aansprekend verhaal over vriendschap, trouw, vergankelijkheid en muziek. Fraai geïllustreerd.

Is jouw recensie ergens te lezen Anton? Ik ben er wel benieuwd naar.

Dettie

De recensie kun je vinden op de diverse bibliotheeksites.Hieronder heb ik een kopie gemaakt. Hopelijk mag dat.

Vioolspeler Hector en zijn hond Bruno zijn onafscheidelijk, in goede en slechte tijden. Als Hector te oud wordt, stopt hij met vioolspelen. Niemand wil meer naar zo’n oud vioolspelend heerschap luisteren als je ook naar een concert van fraai pianospelende beer kunt gaan. Hond Bruno pakt het vioolspelen op en blijkt een natuurtalent. Zijn tenentintelende mooie muziek wordt ook door beer gehoord die hem meeneemt op tournee met zijn Beers Big Band. Dit tot groot verdriet van Hector die hem bij het vertrek uit jaloezie enkele pijnlijke woorden toevoegt. Als maanden later de band in de stad van Hector optreedt blijkt dat ware vriendschap en goede muziek nooit verloren gaan. Groot formaat prentenboek dat als zelfstandig vervolg op ‘De beer en de piano’* gelezen en bekeken kan worden. Ontroerend verhaal gegoten in sfeervolle prenten waarin eenzaamheid, verdriet, succes en de nachtelijke sfeer ‘voelbaar’ zijn geïllustreerd in warme en donkere kleuren. De illustraties variëren van grootte; de soepel lopende tekst staat in verschillende kleuren boven, onder of in de platen gedrukt. Mooie ode aan vriendschap, omgaan met vergankelijkheid en muziek. Vanaf ca. 4 jaar.

Dankjewel Anton!

Jij kunt het compacter vertellen dan ik.

"Ontroerend verhaal gegoten in sfeervolle prenten waarin eenzaamheid, verdriet, succes en de nachtelijke sfeer ‘voelbaar’ zijn geïllustreerd in warme en donkere kleuren."

Ja precies zo is het. Het is gelukkig geen somber verhaal geworden en heeft een erg mooi einde.

Dettie