Ik weet niet hoe jouw recensie uitpakt, maar dit is wat ik in mijn aantekeningen heb staan:
Dit boek gaat eigenlijk meer over de het echtpaar Voskuil dan over de buurman(nen). Tragikomisch zegt de achterflap over hun relatie. Ik vond het meer tragisch. Nicolien verdraait elke zin van Maarten zodanig dat die verandert in het tegenovergestelde. Omdat dit boek, anders den Het Bureau, zich enkel afspeelt in de huiselijke kring, krijg je ruzie na ruzie voorgeschoteld. Dat gaat irriteren, want Nicolien heeft een totaal eigen logica en Maarten kan daar niet tegenop.
Ik ben wel gaan begrijpen waarom Mevr.Voskuil dit boek alsnog heeft laten uitgeven. In haar optiek maakt ze zichzelf helemaal niet belachelijk, ze vindt zichzelf vast en zeker volkomen logisch. Haar man had medelijden met haar en hij kon zelfs begrip voor haar gedrag opbrengen, hoezeer hij er ook onder leed en hoe erg zij hem ook beperkte. Zij wilde wel anders zijn, maar kon het gewoon niet.
Daarnaast tekent hij natuurlijk ook een mooi portret van de buurmannen op die typische Voskuil manier.