Ivo Senden - een zwarte droom

Dit boek hield mij de afgelopen dagen in de ban, al moest ik even tussendoor een ander boek lezen, zo beklemmend werd het.

Lees meer: www.leestafel.info/ivo-senden

Oeps, dat is een dikke! Het klinkt wel goed, maar heel erg spannend is niet echt iets voor mij.

Het is een spanning zoals die mannen dat iedere dag weer gevoeld moeten hebben. Niet als in een thriller.

Bij een goed geschreven boek over mijnwerkers voel ik ook die beklemming. De diepte, de duisternis en het gevaar waar de mijnwerkers dagelijks aan blootgesteld worden/werden lijkt me vreselijk.

Fascinerend altijd verhalen over mijnwerkers, Het lef alleen al om steeds maar weer onder de grond te kruipen. Het dwingende van het geloof en de macht van de bazen...

Mijn oom en tante met 14 kinderen kregen ook steeds de vraag van de pastoor wanneer er weer een kleine kwam. Mijn oom gaf op gegeven moment het antwoord: 'Als u de kinderen kunt voeden dan komt er elk jaar wel een kleine bij.' Zo'n opmerking was toentertijd ongehoord natuurlijk. Je ging niet tegen het gezag in, of dat nu kerkelijk of burgerlijk was.

De mijnwerkers hadden natuurlijk met hetzelfde te maken en als je je gezonde verstand gebruikte, zoals jij ook schrijft Marjo, dan had je het moeilijk, want de hoge heren konden jouw (en je gezin) maken of breken. Mooi verhaal lijkt me zoals jij het beschrijft.

Het zou wel eens interessant zijn als een boek verscheen geschreven uit de ogen van de hoge heren, wat hen dreef om het zo te doen.

Dettie

Aangezien zij de dingen heel anders bekijken, vanuit hun hoge toren, denk ik dat die hoge heren nauwelijks woorden vuil zouden maken aan die arbeiders, die gewoon moeten gehoorzamen. Er is in dit boek ook een 'goede' baas, eentje met hart voor zijn mannen. Zijn verhaal zou anders zijn denk ik.