Birgül Oğuz - Hah

Lastig voor mij, maar er zijn ongetwijfeld lezers hier die dit prachtig vinden.



Lees meer: www.leestafel.info/birguel-ouz

-

Ik denk dat de Turkse taal veel bloemrijker en verhalender is dan de Nederlandse taal. Turkse kinderen groeien ook op met verhalen en legendes, niet uit boekjes maar verteld door ouders, grootouders en verhalenvertellers. (Toch weer anders dan onze sprookjes) Verhalenverteller is zelfs een beroep. (In Nederland begint dat nu ook op te komen.) In Nederland is poëzie ook op zichzelf staand in Turkije niet, daar is de poëzie verweven in de taal. Wij zijn dat niet gewend die poëtische taal, bij ons is alles veel korter, strakker, soms zelfs afgemeten. (Bint!) en is het allemaal veel realistischer dan de verhalen uit Turkije.

Ik begrijp die verhalen niet altijd en denk dat het gewoon is omdat ik er niet mee opgegroeid ben. Ik begrijp bepaalde symboliek niet en heb niet altijd geduld met de bloemrijke woorden. Moet er toch eens meer rust en tijd voor nemen. Wat je citeert vind ik namelijk wel heel mooi.

Ik lees net in een artikel in Trouw

"mensen zijn veel meer geïnteresseerd in romans. En ik schrijf toch het liefst verhalen.'' Misschien breken Turkse schrijvers daarom niet door, denkt Hanneke van der Heijden, die Turkse literatuur in het Nederlands vertaalt. ,,Turken hebben vaak een voorkeur voor genres die hier niet goed in de markt liggen.'' Poëzie is bijvoorbeeld erg populair onder jonge Turken, maar onverkoopbaar in Nederland. En van een debutantenverhalenbundel wordt een uitgeverij ook niet rijk.

Bron: www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/d...kse-schrijvers.dhtml

Dettie

Ik vind het ook een mooi fragment. Je moet het inderdaad op je tong laten smelten en niet in grote happen doorslikken.

Toevallig dat dat nu in de krant staat! Ik denk inderdaad dat deze schrijfster niet door zal breken bij de Nederlanders. Het is precies zoals je zegt: wij kennen dit niet, en ik vond het dan ook ver.. lastig.

Het is wel een oud artikel van 21/01/2005 maar ik denk dat het nog steeds geldt. Wij zijn niet opgegroeid met metaforen en rijk woordgebruik waarvan de woorden veel verschillende betekenissen hebben. Het is wennen maar toch wel heel mooi.

Dettie