Vikas Swarup - De ongelooflijke lotgevallen van een arme geluksvogel (samenl.boek okt 2004)

De ongelooflijke lotgevallen van een arme geluksvogel

Vikas Swarup



Een straatarme jonge man, Ram Mohammed Thomas, doet mee aan een televisiequiz. Het is de eerste uitzending. Degene die alle 12 antwoorden weet kan het enorme bedrag van een miljard rupees winnen. Laat Ram het nou winnen! Onmiddellijk wordt hij verdacht van vals spelen, het is onmogelijk dat zo'n onopgeleide man de antwoorden kan weten.

www.leestafel.info/vikas-swarup

Bernadet

Nou mensen de discussie kan losbarsten! Ik ben benieuwd!!

(Het was moeilijk een verslag te maken het was alweer een tijdje geleden dat ik dit boek gelezen heb).

Bernadet

Het idee is orgineel, de verhalen zijn deels aangrijpend, humoristisch, en gruwelijk. Maar: het is teveel van het goede, ergens bij het tiende verhaal haakte ik af..

Na een tijdje heb ik de rest nog snel even doorgelezen, maar helaas, de spanning is eraf, het boeide niet meer.

Het is geen hoogstaande literatuur, maar wel een leuk verhaal om te lezen. Het geeft een beeld van de onderkant van de Indiase maatschappij met haar schrijnende armoede, uitbuiting, klasseverschillen, geweld en mishandeling, maar Ram is een hele slimme jongen die zich ondanks de vele tegenslagen met veel humor en een behoorlijke dosis geluk altijd staande weet te houden. Het verhaal is niet chronologisch want het wordt verteld aan de hand van de vragen van de quiz, maar met wat gepuzzel krijg je toch een volledig beeld van het leven van Ram. En aan het eind vallen de stukjes allemaal op hun plaats en blijkt alles met elkaar te maken te hebben. En dat vond ik dan toch wel knap gedaan. Tuurlijk is het verhaal hier en daar ongeloofwaardig en het lijkt wel of de schrijver zijn best heeft gedaan om zoveel mogelijk aspecten van het leven in India in het verhaal te verwerken, maar al met al vond ik het toch wel een aardig boek.

Jant hieronder volgt een stukje dat wat over het verhaal verklapt. Je bent gewaarschuwd!

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Wat ik erg mooi vond was het gedeelte van dat buurmmeisje. Dat hij hoorde hoe vreselijk die vader tegen haar en haar moeder tekeer ging.

En het moment dat die vader zich aan haar wilde vergrijpen.

Ram probeerde haar te trootsen via dat gat in de muur. Pakte haar arm. Dat vond ik echt heel ontroerend. En jullie hoe vonden jullie dat?

Wat ik steeds zo vreemd vond was dat hij naar een andere stad kon vluchten, en dan eigenlijk anoniem verder kon leven. Het geeft wel aan hoe enorm groot India is!

bernadet

Het boek heeft veel aspecten gemeen met "Een wankel evenwicht" Heb ik dat al gezegd? Daar ontdek je hetzelfde fenomeen: hoe anoniem je bent in de grote stad. Misschien heeft Swarup pech dat ik dat boek van Mistry gelezen heb, het is zoveel beter.