En uit al. Wat een prachtig, prachtig boek! Ik ben er helemaal onderste boven van. Zo mooi. Alles klopt.
Hoe kan het dat dit boek niet bovenaan bestsellerlijsten staan en ik er nog nooit van gehoord had.
(dank Dettie !!).
Het is moeilijk te omschrijven waarom het zo mooi is. Het ontroert heel erg, ik heb echt met een brok in mijn keel zitten lezen, maar de thema's kloppen ook allemaal. Het gaat over van alles, over vaderschap in al zijn vormen, maar ook over de sporen die de gruwelijke geschiedenis van een land achterlaat op zijn volk en de kinderen van dat volk. Vaak zie je bij dit soort boeken dat er veel te veel in gestopt wordt, waardoor het boek kapseist, maar hier klopt het evenwicht precies, en kloppen de paralellen ook precies.
Daarnaast klopt de titel van het boek ( volgens mij in drie verschillende variaties) precies met de inhoud, én is het wat mij betreft ook een lofzang op de vriendschap. Zelden zulke ontroerende vriendschappen gelezen als in dit boek.
Een ander thema wat mij zéér aansprak is dat je een ander niet redden kunt.
Dat moet hij of zij zelf doen.
Maar tegelijkertijd mag dat geen reden zijn om het niet te proberen, om niet te proberen de wereld tóch iets beter te maken, al is het maar een millimeter. Dat dat áltijd je drijfveer moet zijn, zelfs als alles verloren lijkt.
Afijn.... lezen dit boek!!
<t></t>