François d'Épenoux - Opa Skype

‘Ze laten hun kont zien, hebben ringen in hun neus, eten met hun handen, drukken zich uit in gebrabbel, gaan op de vuist bij de minste onenigheid, heupwiegend op binaire ritmes… Roept dat niks bij jou op?’

‘Ehh…’

‘Bij mij wel: het holentijdperk! Eeuwen beschaving en dan dit! Dat is niet treurig. Dat is ijzingwekkend!’

Lees meer: www.leestafel.info/francois-depenoux

En in de tijd van de Romeinen werd er al geklaagd over de jeugd van tegenwoordig. Misschien deden de holbewoners dat ook al.

Ik denk dat iedereen zich hier wel in herkent. Ook ik, 36 jaar oud, betrap mezelf wel eens op mijmerende gedachtes over vroeger. Zo mis ik wel eens het feit dat we gewoon onbereikbaar konden zijn zonder dat iedereen in paniek raakt omdat de mobiele telefoon niet opgenomen wordt. En de generatiekloof zal ook altijd wel blijven bestaan.

Tja, ik weet niet of ik nu wel met zoveel plezier terugdenk aan vroeger. Veel dingen zijn wat mij betreft toch wel beter geworden. Een mobiele telefoon heb ik nog steeds niet. Nou ja, ik heb wel een pre-paid exemplaar liggen, waarvoor ik eerst de pre-paid kaart weer zou moeten vervangen. Ik vergeet het ding iedere keer op te laden en gebruik 'm nooit, waardoor de pre-paidkaart iedere keer onbruikbaar wordt. Daar komt dan nog bij, dat ik 'm nooit hoorde als m'n vader me er in het verleden op probeerde te bellen. Als ik met weemoed terugdenk aan vroeger, dan is dat hooguit omdat m'n moeder toen nog leefde en m'n ouders tot meer in staat waren.

Goed sommige dingen gaan misschien weer een beetje achteruit, maar vroeger waren ze beslist niet beter.

Sommige dingen waren vroeger beter en sommige dingen zijn nu beter. Dat is ook een beetje de boodschap van dit boek: omarm het mooie van vroeger en voeg daar de verbeteringen van nu aan toe.

Ik zou niet veel kunnen noemen dat vroeger beter was, hooguit onze herinneringen.