Behalve '100 deuren' staat ook 'de lijfarts' nog in mijn eigen archief
Een psychologische roman helemaal naar mijn zin. Vol mijmeringen, plannenmakerij, overdenkingen, vol twijfels en onzekerheden.
Muriel ziet haar leven in elkaar vallen als haar ouders door een ongeluk, waarvan ze zichzelf de schuld geeft, omkomen. Ze laat haar studie medicijnen vallen, en vlucht naar Amerika, naar een oom en tante. Maar ook daar vindt ze haar draai niet, en weer vlucht ze, naar Las Vegas. Ze onmoet er Wayne, en laat zich door hem meeslepen: ze trouwt, krijgt een kind en een overheersende schoonmoeder, maar geen liefde. Weer vlucht ze, met achterlating van haar kind.
In een bar in Texas vindt ze slechts tijdelijk rust, ze wil haar zoon ophalen en naar Nederland gaan, om opnieuw te beginnen.
Als ze oog in oog met haar peuterkind staat verliest ze de moed, en gaat alleen naar Nederland. Ze is labiel, en weet niet wat ze met zichzelf moet.
Door een toeval wordt ze lijfarts bij een Hongaarse familie die haar opneemt. Omringd door liefde, opgaand in de zorg voor haar patiente, vindt ze zichzelf terug, maar tegelijk wordt ze geplaagd door schuldgevoelens, want ze is een waardeloze moeder, en een bedriegster..
Muriel maakt steeds weer plannen, waar niets van terecht komt. Steeds weer laat ze zich leiden door het lot, door het toeval. Ze is niet sterk genoeg om haar leven in goede banen te leiden. Toch vind ik haar aardig, en het einde bevalt me.
Marjo