Lody B. van de Kamp - De Joodse slaaf

Historische roman

zie www.leestafel.info/lody-b-van-de-kamp

Dettie

Wat een boeiend onderwerp. Wat ik me wel afvraag is dit: bijna iedereen was in die tijd wel bij slavernij betrokken. Als "eigenaar", handelaar of als slaaf zelf. Het is een dieptepunt uit de geschiedenis van de mens. Waarom vindt de schrijver het zo belangrijk om te benadrukken dat Joodse mensen ook bij slavernij betrokken waren? Ik zie Joodse mensen niet louter als slachtoffer (naar aanleiding van het door jouw genoemde interview) want ik beschouw ieder mens als een individu. Of denk je dat hij toch meer een onbekend aspect uit de geschiedenis van de slavernij wil aanhalen?

ja dat laatste Annemarie, als je tijd hebt zou ik het interview ook eens beluisteren.

Lody B. van de Kamp heeft heel boeiende dingen te vertellen.

Hij zegt dat de joodse mensen zichzelf vaak als slachtoffer zien en wil met dit boek aangeven dat zij zelf ook slachtoffers

hebben gemaakt. Hij is zelf rabbijn dus zelf joods, hij is ook de enige denk ik die dat kan zeggen. Iemand die zoiets

beweert en niet joods is kan (en mag?) dat nooit zeggen.

Maar de nadruk ligt zeker niet op het joods zijn. Wel op de slavernij en de ongelooflijke omgang met de slaven die

echt als handelswaar werden gezien en niet als mens. Ze waren bij wijze van spreken hetzelfde als een baal koffie of

suiker.

Eigenlijk vind ik dit boek beter dan 12 jaar slaaf. Het is wel harder maar daardoor heeft het misschien juist meer

impact.

Het is niet afstotelijk verteld wel eerlijk.

Dettie

Dettie schreef : ja dat laatste Annemarie, als je tijd hebt zou ik het interview ook eens beluisteren.

Lody B. van de Kamp heeft heel boeiende dingen te vertellen.

Hij zegt dat de joodse mensen zichzelf vaak als slachtoffer zien en wil met dit boek aangeven dat zij zelf ook slachtoffers

hebben gemaakt. Hij is zelf rabbijn dus zelf joods, hij is ook de enige denk ik die dat kan zeggen. Iemand die zoiets

beweert en niet joods is kan (en mag?) dat nooit zeggen.

Maar de nadruk ligt zeker niet op het joods zijn. Wel op de slavernij en de ongelooflijke omgang met de slaven die

echt als handelswaar werden gezien en niet als mens. Ze waren bij wijze van spreken hetzelfde als een baal koffie of

suiker.

Eigenlijk vind ik dit boek beter dan 12 jaar slaaf. Het is wel harder maar daardoor heeft het misschien juist meer

impact.

Het is niet afstotelijk verteld wel eerlijk.

Dettie

En waarom zou iemand die niet joods is iets dergelijks niet mogen beweren? Mogen niet-Moslims ook niet beweren dat Moslims vaak in slaven handelden? (Lees het boek over Alexandrine Tinne maar)

Ik begrijp de redenatie wel een beetje, maar het lijkt me toch niet juist dat kritiek op groepen die te maken hebben gehad met vervolging of discriminatie, alleen mag worden gegeven door leden van de betreffende groep.

Natuurlijk mogen andere mensen dat ook zeggen, maar dat wordt al heel gauw opgevat als een aanval, als discriminatie.

Maar als iemand uit de eigen gelederen zegt dat ze zelf ook dingen hebben gedaan dan kun je dat niet als discriminatie zien maar als zelfkritiek, als hand in eigen boezem steken, naar jezelf kijken.

Wat de schrijver zegt is dat joodse mensen zichzelf als slachtoffer zien vanwege de vervolgingen door de eeuwen heen en de afschuwelijke gebeurtenissen in WOII Hij wil laten zien dat ze niet 'alleen maar' slachtoffer zijn.

Als een blank iemand zegt die slavenhandel was verkeerd of een gekleurde iemand zegt die slavenhandel was verkeerd dan zit er ook verschil in. Dát is wat bedoeld wordt. Als iemand uit de eigen groep aandacht vestigt op iets binnen die groep is het anders dan aandacht van iemand buiten een groep.

Natuurlijk kan iemand buiten de groep ook kritiek hebben alleen gebeurt dan vaak dat de groep zich sluit en één gesloten verweer vormt. Als er binnen een groep kritiek is, dan is er zelfreflectie.

Dettie

Dettie schreef : Natuurlijk mogen andere mensen dat ook zeggen, maar dat wordt al heel gauw opgevat als een aanval, als discriminatie.

Maar als iemand uit de eigen gelederen zegt dat ze zelf ook dingen hebben gedaan dan kun je dat niet als discriminatie zien maar als zelfkritiek, als hand in eigen boezem steken, naar jezelf kijken.

Wat de schrijver zegt is dat joodse mensen zichzelf als slachtoffer zien vanwege de vervolgingen door de eeuwen heen en de afschuwelijke gebeurtenissen in WOII Hij wil laten zien dat ze niet 'alleen maar' slachtoffer zijn.

Als een blank iemand zegt die slavenhandel was verkeerd of een gekleurde iemand zegt die slavenhandel was verkeerd dan zit er ook verschil in. Dát is wat bedoeld wordt. Als iemand uit de eigen groep aandacht vestigt op iets binnen die groep is het anders dan aandacht van iemand buiten een groep.

Natuurlijk kan iemand buiten de groep ook kritiek hebben alleen gebeurt dan vaak dat de groep zich sluit en één gesloten verweer vormt. Als er binnen een groep kritiek is, dan is er zelfreflectie.

Dettie

Daar heb je natuurlijk gelijk in, maar in feite is dat natuurlijk ook het probleem, dat terechte kritiek van buiten misschien wel eens te gemakkelijk gezien wordt als discriminatie. Overigens kan kritiek van binnen de groep ook wel eens uitgelegd worden als zelfhaat.