Rosan Hollak: Scherptediepte (debuut)

Nu ik ze goed gelezen heb, is tot me doorgedrongen dat het toch wel erg mooie verhalen zijn. Ze zitten goed in elkaar, en blijven hangen.

Lees meer: www.leestafel.info/rosan-hollak

Ik zit me af te vragen waarom verhalenbundels mij nooit trekken. Dat blijven hangen is wel een punt...

Waarschijnlijk omdat bij mij het verhaal van een roman blijft hangen en verhalen uit een verhalenbundel niet.

Van alle verhalenbundels die ik gelezen heb is één verhaal blijven hangen en dat was van Stachowitz omdat ik het haar heb horen voorlezen. Over Anna/Annie, een oude vrouw die zich niets aantrekt van mensen en gewoon doet waar ze zin in heeft.

Bij een roman raak je veel meer betrokken bij de personages, alsof je een tijdje met iemand omgegaan bent, je leert de personages beter kennen. Bij een verhaal is het meer een flits, alsof je een onbekende gesproken hebt in bus of trein.

Als je naar een mooie roman die je gelezen hebt kijkt, kun je gelijk de sfeer en de personages weer oproepen, bij een verhalenbundel niet.

Dat is denk ik wat maakt dat ik niet graag verhalenbundels lees. Het is als een klein ijsje, de smaak is lekker, maar wel te snel op.

Een roman is een hele sorbet waar je lekker lang mee kunt doen

Dettie

Helemaal waar. Toch merk ik soms dat ook verhalen dat kunnen: je laten genieten.

Nu scheelt het wel: dit zijn er 'maar' zeven. Dat geeft al meer mee om je in te laten verdwijnen.

Als een boek uit alleen maar korte stukjes en tekstjes bestaat, zonder eenheid, vind ik dat helemaal niks. Columns zijn dat, wat moet je daar mee?

Ook is de sfeer bij deze zeven verhalen nagenoeg gelijk. Dat houdt je dan toch vast. ik merkte dat tenminste. Dat ik later toch terug liep te denken aan een van de verhalen. Dat is een goed teken. Nee, ik ben het er wel mee eens dat deze op de longlist staat!

Sommige schrijvers hebben niet veel tekst nodig om een mooi en compleet verhaal neer te zetten. En dan kan een verhalenbundel heel mooi zijn.

Koop jij ze ook? Ik zelden eigenlijk. Vroeger kocht ik 's zomers nog wel eens die boekjes waarin verhalen stonden van bekende Nederlandse schrijvers vol reisverhalen. Ook de eilandboeken van Vonne van der Meer zijn eigenlijk verhalen maar door de rode draad van verhuurd vakantiehuisje leest het toch als een roman. (vind ik)

Dettie

Kopen deed ik ze zelden maar ik heb wel periodes gekend dat ik ze veel bij de bieb leende. Dan had ik even meer zin in losse verhalen dan in een heel boek. Ik heb wel een bundel die ik koester met alle verhalen van Roald Dahl. En eentje van Poe. Die boekjes die jij beschrijft met reisverhalen heb ik ook wel eens gelezen maar die boeiden me dan weet niet zo.