Paola Predicatori - Mijn winter met Zero

Dit is een prachtig en intiem verhaal over een meisje dat haar moeder verliest en haar vriendschap met een stille, gesloten jongen.

Lees meer: www.leestafel.info/paola-predicatori

Zo! heel mooie recensie Annemarie. Ook die Zero lijkt me een interessant figuur.

Dettie

Is het niet sentimenteel?

Dettie schreef : Zo! heel mooie recensie Annemarie. Ook die Zero lijkt me een interessant figuur.

Dettie

Dank Dettie! Zero is zeker een interessant figuur. Hij heeft het niet al te best thuis. Hij kan niet met zijn vader overweg en zijn moeder is een grijs muisje dat nauwelijks de eindjes aan elkaar kan knopen. Wat er van Zero's toekomst moet worden is nog maar de vraag. Wat er in hem omgaat blijft grotendeels een mysterie. De lezer leert hem kennen door de ogen van Alessandra en weten niets meer dan dat zij weet. Soms hoort ze op school wat over hem.

Marjo schreef : Is het niet sentimenteel?

Sentimenteel in de zin dat alle emoties aangedikt worden? Nee, helemaal niet zelfs. Het is een verdrietig verhaal maar ook een verhaal over de liefde. Het ontroert zeker wel maar het is geen bewuste tranentrekker. Het is gewoon een mooi en puur verhaal.

Een prachtig boek!

Hoe een tienermeisje omgaat met het verlies van haar moeder en terechtkomt in de liefdesproblemen is enorm aangrijpend. Dit komt vooral door de dagboekvorm die ertussen wordt geplaatst. Zo krijg je een mooi overzicht hoe zij haar die dag gevoelt heeft en wat er zich allemaal in haar gedachten afspeelt. Het is jammer dat het boek stopt met een open einde, had graag nog geweten hoe het afloopt tussen Zero alias Gabrielle en Alessandra.