Randall Wallace - De gave

Lara Blair leeft voor haar werk. Ze staat aan het hoofd van een groot bedrijf dat medische instrumenten ontwikkelt. Al haar aandacht gaat uit naar een methode om een ingrijpende hersenoperatie uit te voeren. Het wil maar niet lukken en alle oefenoperaties op een zeer geavanceerde pop mislukken. Lara raakt steeds gefrustreerder. Waarom is zij er toch zo op gebrand deze techniek toe te kunnen passen?

Lees meer: www.leestafel.info/randall-wallace

Toch...een Dettie-boek? Lekker positief allemaal?

En als het zo'n vakantiezwijmelboek is, dan komt het wel goed met die twee.

Ik denk juist niet dat dit een Dettie-boek is. Het is heel positief maar niet geloofwaardig. Dat "geven in het geheim" is wel een leuk aspect maar of het genoeg zal zijn voor Dettie om overstag te gaan betwijfel ik.

haha nee, ik hou van positieve kwaliteit, zei ze hooghartig.

Hij kent de waarde van geven in het geheim. Wanneer iemand een geldbedrag of een geschenk ontvangt van een onbekend persoon kan dat zijn of haar leven ingrijpend veranderen. De ontvanger krijgt het gevoel dat er om hem of haar gegeven wordt en dit kan deze persoon de kracht geven om door te gaan, ook al is het leven soms zwaar. De wereld is ineens een beetje mooier.

Dit is natuurlijk heel mooi maar het is een gegeven, het moet natuurlijk ook nog eens leuk in het verhaal naar voren komen.

En iemand die hersenoperaties probeert... en dat moet een ontspannen vakantieboek zijn? Neen, geef mijn portie maar aan fikkie haha

Het lijkt me een aardig romannetje maar qua inhoud niet echt iets wat je bijblijft.

(Dat die Andrew het bedrag niet aanpakt van Lara! had hij een hoop goeds mee kunnen doen! )

Dettie

Dat anoniem geven had mooier uitgewerkt kunnen zijn. Alhoewel de eerste gift wel mooi was. Andrew spoort een jong meisje op dat haar pasgeboren kind in het ziekenhuis heeft achtergelaten. Hij laat voor haar deur een lekker warme jas achter met in een jaszak een geldbedrag. Dit geeft het piepjonge meisje de moed om haar baby op te halen er er zelf voor te zorgen. Dat vond ik wel aardig gedaan alhoewel ik betwijfel of het echt zo eenvoudig kan zijn.

Bij die operaties wordt verder niet in detail getreden dus de lezer hoeft er niet van te griezelen hoor.

Waarom het een fijn vakantieboek kan zijn, is omdat de lezer al snel beseft dat het allemaal wel goedkomt. Het is de welbekende vorm: man en vrouw ontmoeten elkaar, worden verliefd, iets drijft een wig tussen hen, alles komt goed.

Ah dank je voor de toelichtingen. Nee, ik hoef niet, ik heb vroeger bérgen van dit soort verhalen verslonden maar ben nu helemaal afgekickt. Sterker nog ik krijg ze nauwelijks meer gelezen omdat je al van mijlen ver voelt aankomen hoe het zal aflopen. Heel soms is zo'n 'romannetje' nog wel leuk maar dan nog mag het wel iets meer zijn dan de geijkte gang van zaken zoals jij beschrijft.

Dettie