Nico Dijkshoorn - Nooit ziek geweest

Dit boek is een boek over een vader en een zoon. De vader, Klaas, is een joviale man, die bij binnenkomst iedere ruimte luidruchtig vult. De zoon, Nico, denkt lang dat hij de leukste vader van de wereld heeft. De gezelligste familie van Nederland. Als hij ouder wordt ziet hij dat Klaas inderdaad altijd alle ruimtes luidruchtig vult, maar dat het altijd om hém gaat. Nóóit, niet één keer, vraagt hij naar de ander.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/nico-dijkshoorn

Willeke

Heel mooie recensie Willeke.

Het doet me een beetje denken aan Knielen op een bed violen van jan Siebelink. Niet qua verhaal maar wel die vader die zo enorm dominant is. En dan een jongetje die eigenlijk de goedkeuring van vader wil en dat maar niet krijgt omdat vader het veel te druk met zichzelf heeft. Dat niet los kunnen laten en dan maar erover schrijven.

Dettie

Ik vond het een lastige recencie om te schrijven, heb echt een paar dagen zitten peinzen wat ik er nu precies van vond. En daarna nog weer over hoe ik dat in vredesnaam op papier ging krijgen.

Ik vermoed dat mensen als Mortier en Lanoye veel"literair knappere "boeken over dit onderwerp hebben geschreven, ( ik moet ze beide nog lezen, dus ik kan de vergelijking nog niet maken) en Siebelink inderdaad, wat ook een afrekening met een vader was, en een zoon die daar op volwassen leeftijd alsmaar mee bezig was.

maar Dijkshoorn weet op de een of andere manier de machteloosheid goed onder woorden te brengen, en dat is knap.

Bovendien is het een boek over wezenlijke zaken wat denk ik veel 'niet lezers' aan het lezen krijgt, zonder dat het "rommel"is, en daar heb ik ook altijd wel waardering voor.

Willeke

Ik ken de man niet, maar ook hier een persoonlijk 'leed' van zich afgeschreven?

Is dit een eerste 'roman'? Ik krijg dat zo gauw niet gevonden

Dat is toch die dichter? Ik zag in de gauwigheid dat hij al meer geschreven heeft maar ik weet niet of dat enkel dichtbundels zijn of ook romans.

Lijkt me wel een mooi maar inderdaad ook heel persoonlijk boek. Ik kan me wel voorstellen dat het opschrijven van zo'n verhaal iets therapeutisch heeft ook. Het is mooi dat mensen ons zo'n open en oprecht kijkje in hun leven gunnen.

Hij schreef eerder verhalen en gedichten,

Hij is de huisdichter van "de wereld draait door"en schrijft daar wekelijks een gedicht terwijl de uitzending bezig is. Hij begon met deze gedichten en verhalen op "geen stijl"en in "hard gras" en heeft daanra een sport column voor de Volkskrant geschreven. Hij treed ook op op schrijversavonden met oa Thomése.

Het boekenweekessay van dit jaar was ook van hem.