Of het een roman of een thriller is daar kan je over twisten. Er staat op de flap: thriller, dus ja.. maar dan moet je dat alleen zien in verband met het verhaal van de vader die in die gevangenis zit denk ik. Het verhaal van Nemo zelf. En je zou kunnen stellen dat zijn verhaal wat verdwijnt in de andere verhaallijnen.
Het is inderdaad ingewikkeld, dat geef ik ook aan, dat ik nogal eens terug moest bladeren. Met een spiekbriefje erbij, wie wie was, viel tenslotte alles op zijn plek. En dan leest het lekker verder vind ik. De tegenstelling tussen de geleerde en de Kathaar vind ik wel interessant, het is ook nog een ideëenboek.
Het was wat mij betreft dus niet zo erg dat ik het niet meer wilde lezen, maar ik kan me wel voorstellen dat als je die geschiedenis niet leuk vindt om te lezen, dat je dit boek niks vindt.
Ik ben bijvoorbeeld zelf nooit door 'in de naam van de roos' gekomen, en dit was gelukkig minder erg.