Lionel Shriver - Dat was het dan

Shep Blaker heeft een droom. Al sinds hij door het ontwikkelingswerk van zijn vader er achter kwam dat je in Afrika met één dollar veel meer kunt dan in Amerika heeft hij alles in het werk gesteld zoveel mogelijk van die dollars in zijn bezit te krijgen en op een goeie dag alles achter zich te laten en weg te gaan...

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/lionel-shriver

Willeke

Zo! Dat lijkt me een heftig boek Willeke. Maar het zet je wel gelijk aan het denken, je hoop altijd van jezelf dat je niet egoïstisch zal denken maar als het eenmaal zover is weet je nooit hoe je zal reageren.

Dettie

En ik ben nog matig geweest met het vermelden van het leed,het is nog veel erger dan ik in de recencie vermeldde.

Maar het is een "gelaagd'boek, en de "boodschap" wordt niet door je strot geduwd. er is niet eens een boodschap nu ik er over na denk.

Wat wel leuk was dat dat de vrouw uit het boek van nature nu niet bepaald al een gezellige persoonlijkheid was, dat racuneuze had ze voor de tijd ook al ruimschoots.Ze wordt nu ze ziek is ook niet ineens mild en aardig, hoewel iedereen daar wel op lijkt te wachten, en dat beviel mij ook wel.

Ik vond het heel erg goed beschreven hoe de omgeving en het bezoek op een situatie als deze reageert. In het begin kwamen ze hier met grote getale, en gingen, hoewel de hele behandeling nog beginnen moest allemaal hun afscheidsspeech al houden, daarna was er een soort gezamelijke verwachting dat er een soort wonderbaarlijke persoonsverandering plaats zal vinden, en daarna bleef het grootste gedeelte weg.

De hoofdpersoon is vooral woedend en knapt vooral op van mensen die ook woendend komt zijn, een van de weinige die ze in het begin om zich heen kan velen is de beste vriend van Shep, die eigenlijk altijd woedend is, en die kwamtdan gezellig een van zijn tirades houden. Dáár knapte ze dan helemaal van op.

Ik kon me daar wel iets bij voorstellen eerlijk gezegd, dat je aan al dat lief bedoelde getuttel even geen behoefte heb en gewoon razen en tieren wil.

Het zou erg geschikt zijn als samenleesboek, maar het is nu niet bepaald een boek wat iedereen lezen wil denk ik.

Groeten

Willeke

Ik ben inderdaad bang dat ik hier niet op zou stemmen.

Ik heb tot nu toe alleen 'Let's talk about Kevin' (de Nederlandse titel is me even ontschoten) gelezen en het valt me op dat ze ook in dat boek mensen beschrijft, die niet altijd even sympathiek overkomen en dat je ze toch gaat begrijpen en sympathie gaat voelen.

Ik ben nu net begonnen in 'Big brother'.

De schrijfster heb ik wel eens in 'Boeken op reis' gezien, naar aanleiding van dit boek en ik vond het niet zo'n vreselijk sympathiek mens. Of misschien kan ik beter zeggen dat ik haar een beetje vreemd vond.

Let's talk about Kevin, staat ook nog op mijn lijstje Renate.

Dit boek, Dat was het dan, is wel in mijn geheugen blijven haken, hoewel het al drie jaar terug is dat ik het las.

Heeft echt indruk gemaakt.