Guadalupe Nettel: De gast

Een boek met een typisch sfeertje. Misschien moet je er van houden, het heeft dat vage, dat zweverige dat Isabel Allende ook heeft.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/guadalupe-nettel

Marjo

Als ik het zo lees is ze wel een gespleten persoonlijkheid, als ze opdrachten van het Ding krijgt en die moet doen...

Het lijkt me een vrij zwaar verhaal, ik krijg als ik je verslag lees niet de indruk dat er ook wat te lachen valt.

ik hou niet zo van dit soort boeken, sterker nog ik vind dit soort verhalen akelig. Misschien ook omdat ik tegenover een psychatrisch ziekenhuis woon en zie hoe moeilijk mensen het kunnen hebben met zo'n ziekte. Het verhaal krijgt dan meteen een gezicht.

Dettie

En toch..het blijft hangen dit verhaal, en toen dacht ik dus aan het feit dat we allemaal een ander kunnen zijn als we dat willen. Andere keuzes maken, een ander leven.

Ze krijgt niet echt opdrachten. Als het Ding haar eigen ik opzij heeft gedrongen, dat is zij het Ding. Moeilijk uit te leggen. Ik had daar in het begin ook wat moeite mee.

Ik heb het niet opgevat als een psychiatrisch geval.

Het lijkt wel SF à la de bodysnatchers, ik weet niet of je dat kent?

Daarin nemen buitenaardse plantaardige levensvorm bezit van lijf en persoonlijkheid van aardse stervelingen. (brr enge film met Donald Sutherland)

Dettie

Maar ook dàt is het niet. Misschien kun je het zo opvatten, maar ik blijf het lezen als een verhaal over een mens die met zichzelf in de knoop zit.

Heeft iemand anders het gelezen? Of interesse? Dan kunnen we het eens van een ander horen.