Gaby Crince Le Roy - De vrouw die niemand zag (debuut)

Het probleem met het lezen van al die debuten is dat je wel veel van hetzelfde achter elkaar leest. Dat betekent al wel meteen dat het er qua originaliteit niet uitspringt.

Ik weet niet of dit boek autobiografisch is, maar het is wel geschreven in de ik-vorm. Het is een populair genre, en eigenlijk lees ik het wel graag. Maar het laatste koekje uit de trommel, als je de rest al op hebt, is ook niet echt lekker.

Toch is dit boek de moeite waard. De schrijfster kan er ook niets aan doen dat ze een van de laatste koekjes is.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/gaby-crince-le-roy

Marjo

Wat zeg je dat mooi met die koekjes.

Zelf ben ik ook een beetje debuutmoe merk ik. Maar net wat jij zegt het zijn de laatste koekjes en ook al zijn ze een beetje 'taai' geworden ze zijn nog wel te eten, dus moeten we nog even doorbijten

Groetjes

Dettie

Het ligt niet aan het feit dat het debuten zijn, maar dat ze allemaal zo'n beetje vanuit een zelfde idee geschreven zijn: een ik-figuur, al of niet autobiografisch, ontwikkelt zich. Niet eens een lekker avontuur, of gewoon een mooi verhaal.