Andrea Voigt: Augustus in Parijs (debuut)

Tja, er zijn vast mensen die dit mooi vinden. Ik niet.

lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/andrea-voigt

Marjo

Ik ook niet, het springt van de hak op de tak, het is nauwelijks te volgen af en toe.

Nee, niet echt geweldig, ik ben er halverwege mee gestopt.

Dettie

De titel sprak me erg aan, de vormgeving ziet er schitterend uit, de cover is prachtig maar dat is dan ook het enige positieve dat ik van dit boek kan zeggen.

Enthousiast begonnen met het verhaal maar al gauw raakte ik verward in de diverse personen, verhaallijnen, het heden en verleden.

Voer voor psychologen dit boek: iedere persoon in het verhaal is zoekende, zwevende, gedrogeerd of aan de drank. Ze zoeken elkaar op, laten elkaar weer los en er gebeurt eigenlijk niets. Als lezer weet je aan het einde van het boek nog niet waar je aan toe bent....

Waarom augustus in Parijs de titel is geworden is me volkomen onduidelijk. Ja...de laatste dagen (en bladzijden) van het boek spelen zich daar af, maar bij mij kwam het over alsof de auteur zelf geen raad meer wist met haar aan elkaar geknutselde lappendeken van verhaaltjes.

Vreemd, heel vreemd boek.

groetjes, irene

Ja irene door de prachtige uitgave begon ik ook enthousiast aan het boek (kan je nagaan wat het uiterlijk van een boek doet) en ik raakte ook behoorlijk teleurgesteld.

Het is enorm warrig, nauwelijks te volgen.

Dettie