Renate Dorrestein: Zolang er leven is

Ik ben geen fan van Dorrestein, maar voor een tussendoortje leest het lekker. Alhoewel..al die losse eindjes...

www.leestafel.info/renate-dorrestein

Marjo schreef : Ik ben geen fan van Dorrestein, maar voor een tussendoortje leest het lekker. Alhoewel..al die losse eindjes...

Marjo

Nog even over het boek. Het was typisch een verhaal dat je binnen een dag hebt uitgelezen, maar na 2 dagen weet je eigenlijk niet eens meer waar het precies over ging. Er waren te veel personages die té vreemd zijn.

Ik heb het boek nog even doorgebladerd en wat me op zich wel facineerde was het realisme van Laurens voor de telepathische krachten van de nieuwe vriend (waar ik de naam effe van kwijt ben) van Beatrijs. En ik ergerde me groen en geel aan het feit dat Laurens later toch met hem in contact probeert te komen.

De discussie over wat er meer tussen hemel en aarde is, vind ik altijd wel boeiend. Alleen ben ik nog nooit in de verleiding gekomen om ook maar iets inlevingsvermogen voor "zieners" en " healers" te krijgen. Dus ook in dit boek ging het me op een gegeven moment erg tegenstaan!

Ik heb iets met Dorrestein. Ik probeer het steeds opnieuw en elke keer staan haar verhalen me tegen.

Ze roepen een enorme weerstand bij me op en nu ga ik er ook niet meer aan beginnen. Ik heb het gehad met la Dorrestein.

Bernadet

heb iets met Dorrestein. Ik probeer het steeds opnieuw en elke keer staan haar verhalen me tegen.

Ze roepen een enorme weerstand bij me op

Ook "het perpetuum mobile van de liefde" ?

dat vond ik echt heel mooi.

Ik ben wel een liefhebster van haar, er wringt altijd wel iets, maar ik kan er de vinger niet goed opleggen,

maar toch lees (en koop) ik haar boeken uiteindelijk toch altijd wel weer.

Misschien omdat het toch meestal maatschappelijke thema s raakt?

Ik weet het niet.

Dit boek heb ik nog niet gelezen trouwens.

groetjes,

Wil

Dorrestein.....Ik geniet altijd van haar boeken, juist omdat de personages zo bizar zijn en zo helemaal :onfire: :onfire: :onfire: niet aardig zijn. Het zijn vervelende, knorrige, egocentrische wezens, net als in het echte leven.

nee ik vind haar altijd net over de grens gaan van wat ik nog aangenaam vind om te lezen. Het is me aldoor net té ..... kan het goede woord niet vinden. Het komt op mij over dat ze erg veel plezier beleeft in het schrijven van de meest gruwelijke dingen en dat staat me tegen. Ik vind het af en toe tegen het ranzige (ook niet het goede woord) aan. Sorry.

Bernadet