Michael Kumpfmuller: Dorst

Op de voorkant van het boek staat een foto van een jong meisje. Zou dat me aangesproken hebben? Of de titel? Dorst.. zeker drinkt ze heel wat, die jongedame, maar het is niet de oorzaak van het gruwelijke dat ze doet. Als je eenmaal doorhebt dat ze haar kinderen echt opgesloten heeft en dan de deur achter haar dichttrekt, leg je het boek niet meer weg. Je wilt dat ze teruggaat naar haar flat..

Ik had nog nooit van deze schrijver gehoord, maar jullie nu gelukkig wel!

Lees het verslag www.leestafel.info/michael-kumpfmueller

Marjo

Het lijkt me een gruwelijk verhaal Marjo. Je zou die vrouw wel naar die flat willen slepen... Onvoorstelbaar he, dat dit kan gebeuren.

Bernadet

Het is nu 01:57 uur (09-08-2006) en ik ben nog steeds kwaad!

Zag een paar uur geleden "Die kinder sind tot" op Avro, een documentaire over dit echtgebeurde verhaal.

Kevin en Tobias, twee engelen, worden door hun "moeder" (!) thuis achtergelaten, zonder water of genoeg eten!

Wat is er dan gebeurd?

Moeder gaat naar het huis van haar minnaar en komt 14 dagen niet terug!

Na 14 dagen zijn de kinderen (volgens de politie/sectie al 4 dagen dood!) en ze worden beiden in een hoek van de kamer gevonden. Er was bijna niets meer van ze over en opeengekropt (hun knieen op hun buiken)! Hoe vreselijk kan iets nog zijn..........

Ik werd echt geraakt door het volgende... De man die de sectie op de kinderen uitvoerde zei het volgende: "Het opmerkelijke vond ik dat Kevin waarschijnlijk was gebeten door Tobias"...

Kun je je voorstellen? Twee kinderen van 3 en 2 jaar zijn aan het doodgaan (waarschijnlijk is de oudste ietsje eerder doodgegaan) en de jongste begint zijn broer te bijten, misschien instinctief om toch (misschien wat langer) in leven te kunnen blijven. O, mijn Schepper!!! Oudste (Kevin) is eerst doodgegaan. Heeft hij misschien meer van de (klein beetje) koekjes, banaan etc. (dat hun moeder voor ze had achtergelaten, maar absoluut niet genoeg!!!) aan Tobias gegeven. Had Kevin misschien gedacht; "Hier Tobias, mijn lieve kleine broer, jij bent toch jonger dan ik, eet en blijf langer dan ik in leven?" Heeft kleine Kevin misschien zo gedacht? We kunnen alleen maar raden.........

Ik ben nu aan het huilen terwijl ik dit aan het schrijven ben.

Dit is vreselijk. Die moeder is vreselijk. Ik begrijp niets maar dan ook niets van haar daad! Heb ook absoluut geen begrip voor haar, hoe psychopatisch ze ook mag zijn. Laat in ieder geval de deur open of zo! Zij vluchtte voor haar verantwoordelijkheid en tijdens haar vlucht "vergat" ze twee engelen en daarom mag ze verrotten in haar cel!

Ik bid tot de Schepper voor de zielen van Zijn twee engelen, Kevin en Tobias, die rechtstreeks naar de paradijs zijn gegaan... Lieve kinderen, jullie hebben in de wereld niet geleefd, leef daar in alle rust...

Wat een onmenselijke gebeurtenis.

Jammer genoeg heb ik er geen woorden voor. Inderdaad kun je hierbij alleen maar huilen en kwaad zijn.... en hopen dat dit nooit, nooit meer gebeurt.

Tiba.

Het is altijd onbegrijpelijk en vreselijk zulke dingen.

Niet alleen dat een moeder zoiets doet maar dat een omgeving blijkbaar ook niets merkt. (of wel?)

Ik word er ook ongelooflijk kwaad om, zeker als het kinderen betreft!

Bernadet

Ik heb dit boek een paar jaar geleden ook gelezen. Het is gewoon niet te geloven dat iemand zoiets kan doen. Tot het eind toe blijf je hopen dat ze terug zal gaan naar de flat. Je duwt haar in gedachten steeds naar huis, inderdaad. Of dat ze haar moeder gaat bellen of wat dan ook. Telkens denk je: nu gaat ze iets doen, maar nee. Hoe gestoord ben je dan?

Dit boek is totaal anders dan zijn eerste, De Weduwentrooster, een absurd verhaal over een verpleger in een verzorgingshuis. Hoewel, die verpleger, daar zat ook een steekje aan los. Maar in dat boek zat veel humor. Het was alleen zo beroerd vertaald, vol met germanismen.