Hans Muiderman - De lunchroom

Nog een juweeltje om te koesteren!

Lees meer: www.leestafel.info/hans-muiderman

-

Dat klinkt inderdaad heel goed. Het valt me op dat dunne boeken vaak goed zijn. Misschien omdat ze meer tot de kern komen?

"De ik-figuur, Freek, moet altijd al een goed oog gehad hebben voor de details, de beschrijvingen gaan over de kamer, hoe die in elkaar zit, en wat hij ziet, maar daarbij herinnert hij zich ook de lichtknop, barsten in het vinyl. Dingen die de meeste mensen ontgaan."

Frappant is ook dat zowel grootvader als Freek herhalend een verhaal hebben:

"Herhaaldelijk vertelt hij over die ene herinnering, die toch wel moet berusten op dezelfde gebeurtenis die ook herhaald werd: het wakker worden op de gang. Op de grond, voor de kamer van zijn grootvader."

"In dat tweede deel wordt ook preciezer verteld hoe zijn grootvader dat ene zeer alledaagse voorval opgeschreven heeft: kort en feitelijk, maar diezelfde situatie beschrijft hij daarna nog op drie andere manieren. Dezelfde gebeurtenis, maar vier keer anders!"

Dat alleen al maakt het intrigerend. Je wilt gelijk meer weten...

Dettie

Het is een pareltje! Of dat te maken heeft met de dikte, geen idee.