Renée Kapitein - Waarom we huizen bouwen

Goede vraag, maar of het antwoord bevredigend is?

Vlot geschreven debuut met belangrijke levensvragen voor wie dieper wil duiken.

Lees meer: www.leestafel.info/renee-kapitein

-

Ja dat dieper duiken vind ik altijd wel prettig.

We hebben tegen die tijd al aardig in de gaten dat Anna (nog?) niet echt een verantwoordelijke volwassene is. Ze neemt het leven zoals het komt.

is dat jouw conclusie of de conclusie van de schrijfster? Ben je een onverantwoordelijke volwassene als je het leven neemt zoals het komt?

Als ze buiten gaat roken ontmoet ze Bor, die op het parkeerterrein in een oude caravan woont, omdat dat de enige manier is om een stuk grond toegewezen te krijgen. Bor heeft een droom: een huis bouwen. Niet zomaar een huis, nee, het huis dat hij zelf getekend heeft.

Lijkt me heerlijk! In een caravan wonen is al niet verkeerd maar je eigen huis bouwen... fantastisch.

Dettie

Hoor je als volwassene niet te zorgen dat je werk hebt, ergens kunt wonen en het liefst ook nog huisje, boompje, beestje?

Zeker van een jonge vrouw die een goede studie gevolgd heeft. De hoofdpersoon leeft van de hand in de tand. Geen werk, solliciteert ook niet. Geen vaste plek om te wonen, ze trekt dan bij die dan bij een ander in. En dat zeg ik. De schrijfster spreekt het hoogstens uit bij monde van de jongedame.

Het moet van de maatschappij dat je werk en een huis hebt en zo. Dan ben je 'normaal'. Maar als je dat liever niet wilt dan ben je niet normaal want dan wijk je af van het gangbare. Moet je als je een studie hebt gevolgd automatisch daaropvolgend werk zoeken?

Alleen het bij iedereen steeds intrekken is lastig, voor beide partijen, daar zou je wat aan kunnen doen, want dat is anderen opzadelen met jouw vrijheidsdrang of zoiets. Maar voor de rest vind ik het juist wel wat hebben, dat vrije, dat niet zo in het stramien lopen.

Dettie

Ik zou het niet kunnen, ik houd van veiligheid. Maar als een ander zo wil leven, prima hoor.

Ik verklap overigens niet of Anna er tevreden mee is. Zolang je student bent wordt het redelijk geaccepteerd, maar daarna: inderdaad de maatschappij wil dat je je aan de ongeschreven regels houdt.

Het is niet zozeer dat je perse na een studie werk moet zoeken, maar je hebt wel je kosten. Wie betaalt dat dan?

Daar heb ik even over na lopen denken. Helemaal niet zorgen voor een inkomen kan niet. Je kunt niet altijd leunen op anderen en zelf niets doen.

Maar het vrije spreekt me wel aan. Nu kun je je in je werk evengoed vrij voelen als het iets is wat je heel graag doet.

En inderdaad daar is ook wel een grondvorm een grondinkomen bij nodig zodat je niet wakker ligt hoe je morgen aan eten komt of waar je moet slapen.

Maar de vaste verwachting van iedereen, werk, huisje boompje beestje is best wel benauwend.

Dettie