Mensje van Keulen: Olifanten op een web

Als je ooit een dierbaar familielid hebt moeten afstaan, dan spreekt dit boek je zeker aan.

Het boek van Munstermann is een moeder-zoonrelatie; deze is een moeder-dochterrelatie en dan heb ik nog Grunberg gelezen: een vader-dochterrelatie. Zo kan-ie wel weer.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/mensje-van-keulen

Marjo

hé ja, dat boek heb ik ooit voor een prikje gekocht en ik vond het erg mooi, ik zou weer eens een paar zinnen moeten lezen, want ik herinner het me verder niet meer zo erg goed. ik weet alleen dat ik tevreden was van mijn aankoop

Ik neem aan dat dat liedje van die Olifanten symbolisch is?

Het web scheurt niet, bedoelde Mensje daar de familiebanden mee?

Dettie

"Ik wilde schrijven wat er in me opkwam, met alle grilligheid vandien, want herinneringen, gedachten, details braken los en stapelden zich. Het was als in het liedje dat mijn Spaanse nichtjes zingen over een olifant die op een spinnenweb schommelt, merkt dat hij er niet doorheen valt en er een volgende olifant bij haalt. 'Dos elefantes se balanceaban sobre la tela de una arana...' En dan drie olifanten, zeven, dertien, twintig, dertig, steeds meer komen erbij. En zolang het liedje aanhoudt, breekt het web ook niet."

Zo staat het in het boek. Zolang je aan iemand denkt blijft die persoon bestaan. Denk ik.

Ha dank je, nu snap ik het.

Dettie

Ik heb wel eens wat van Mensje van Keulen gelezen en dat maakte zondermeer een positieve indruk. Gisteren bij het opnieuw rangeren van boeken, kwam ik er eentje achterdoor boven op romans van Maarten't Hart. Als ik het vanuit de duisternis goed las, stond er Bleekwater op.