Sayaka Murata - Buurtsupermens

Samenvatting: De 36-jarige Keiko Furukura heeft al haar halve leven een uitzichtloos baantje als medewerkster van een Japanse buurtsupermarkt, en is daar volkomen tevreden mee. Van de mensen om haar heen begrijpt ze weinig, maar gelukkig heeft ze haar werk. Dáár heeft ze een functie, een handleiding om te volgen en collega's wier gedrag, kledingstijl en manier van praten ze kan imiteren.

Hoewel Keiko zelf geen vuiltje aan de lucht ziet oefent haar omgeving steeds meer druk op haar uit om toch vooral een échte carrière na te jagen, of anders in elk geval snel een man te vinden, met alle gevolgen van dien.

Buurtsupermens is een hartverwarmend, tikje nerdy en bevreemdend verhaal over een onvergetelijke outsider die zich afvraagt waarom normaal zo normaal is. Met veel humor en een scherpe pen bevraagt Murata de alomtegenwoordige druk om te conformeren – in een wereld vol ingewikkelde sociale conventies en vakjesdenkers.

Heerlijk absurd boek over een volslagen wereldvreemde jonge vrouw. Keiko spoort niet met de "normale" maatschappij. Haar denken is rechtlijnig, rationeel en zonder gevoel. Tegelijkertijd is ze ontroerend en een beetje griezelig. In haar werk in de buurtsuper voelt ze zich veilig, want daar zijn strikte regels en niemand valt haar lastig met vragen over haar privé omstandigheden. Maar familie en vriendinnen vinden haar ondanks al haar inspanningen om het "normale" te imiteren, nog altijd vreemd. Halverwege de dertig heeft ze nog steeds geen vaste baan en is ze niet getrouwd. Een ontslagen collega zonder woning biedt uitkomst, maar dat blijkt toch geen gelukkige zet. Goed boek!

De samenvatting trekt me niet. En dan komt jouw stukje, en denk ik: lijkt me toch wel een goed boek. Onthouden dus .

Bij mij sprak de titel me niet aan, maar nu ik de beschrijving én jouw commentaar heb gelezen ben ik erg benieuwd geworden naar dit boek. Weer een voor op mijn lange lijst.

Dettie

Dit is maar een dunnetje, Dettie. Ik denk wel dat je het onderliggende thema kunt waarderen: het in hokjes stoppen van mensen en ze niet voor vol aanzien als ze nergens in passen. Van de andere kant is de ontslagen collega bijzonder vrouwonvriendelijk, maar daar heeft Keiko geen last van. Dat soort gevoelens heeft ze niet, ze wordt ook nooit kwaad. Ze neemt gewoon alles zoals het is. Dat maakt de situatie dan weer geestig. En triest..

ja ik ben heel benieuwd Berdine. Misschien dat ik hem bij de bieb aanvraag.

Dettie

Zo het boekje is uit.

Het geeft natuurlijk prachtig weer hoe mensen moeten voldoen aan de wensen van de maatschappij.

Keiko is gewoon helemaal gelukkig in haar baantje, ze wordt daar gewaardeerd, ze heeft een doel in haar leven, ze functioneert prima zo.

Maar haar omgeving vindt het maar niets. Ze is al in de dertig en ongetrouwd. Schande! en dan nog zo'n baantje bij een buurtsuper ook! Ook al schande.

En dan komt er iemand werken die de kantjes ervan afloopt en enorm profiteert van de maatschappij én later van Keiko, maar als hij met Keiko een verstandshuwelijk wil sluiten dan is de hele omgeving in de wolken! Dat de man inderdaad, zoals Berdine al meldde, zeer vrouwonvriendelijk, en sowieso zeer onvriendelijk naar alles en iedereen is, maakt niet uit. Keiko voldoet nu aan de normen van de maatschappij.

Gelukkig weet ze zichzelf te hernemen...

Keiko is tegen het autistische aan maar ze functioneert prima in de buurtsuper. Grappig is haar praktische kijk op alles. Eten is bijvoorbeeld gewoon voer dat je nodig hebt. Niets meer of minder. De buurtsuper is haar wereld. Het is dan ook bizar dat ze haar niet gewoon haar gang laten gaan.

Dettie.