Ronit Matalon - En de bruid sloot de deur

Alles is geregeld, de gasten zijn in aantocht, het eten is besteld, de zaal is versierd en het orkest zijn besproken. Maar dan roept Margie, de bruid - met een stem die veraf en verflauwd klonk, als een laatste vleugje schoonmaakspray - door de door haar afgesloten deur van de ouderlijke slaapkamer heen: 'Ik trouw niet, ik trouw niet, ik trouw niet, en verder doet ze er het zwijgen toe. Ze is ook niet te bereiken, Matti, de bruidegom, heeft namelijk haar telefoon...

Lees verder www.leestafel.info/ronit-matalon

Dettie

Heel toevallig las ik net:

'Deze roman over Arabische joden in Israël is een subtiel commentaar op de positie van de vrouw.'

Dat haal ik er niet echt uit Marjo. Dat commentaar is dan wel heel subtiel.

Wat jij aanhaalt staat ook op de achterkant van het boek en daardoor heb ik het boek nog eens diagonaal doorgelezen, maar nee ik haal het er niet uit.

Het joods zijn wordt ook niet benadrukt, je weet wel dat het joodse mensen zijn maar ook dát is niet echt aanwezig.

Dettie