Vonne van der Meer - Eilandgasten

Duinroos is een vakantiehuisje op Vlieland. De eigenaar woont elders en laat de zorg voor het huisje en de gasten over aan de werkster. Zij ziet de eilandgasten komen en gaan en leest iets van hun belevenissen en dromen in het gastenboek, maar de werkelijkheid is alleen voor de lezer duidelijk.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/vonne-van-der-meer

Librije

Ik heb dit boek gelezen, en ik weet dat we het er ook over gehad hebben. Het kan zijn dat ik geen verslag heb gemaakt, want dat is heel lastig bij dit boek, maar toch..

Nee ik heb nog gezocht of er een verslag van was omdat mij ook voor de geest stond dat we het erover gehad hebben.

Ik vind het ook altijd erg lastig van een verhalenbundel een verslag te maken. Maar het is Librije goed gelukt.

Bernadet

Hoewel elk hoofdstuk over een paar andere gasten gaat, kun je het eigenlijk geen verhalenbundel noemen. Er zijn zoveel verbindingen (het huisje, het gastenboek, de werkster, het veertje, spulletjes die vergeten of verzameld zijn en blijven liggen) dat het in elk geval meer voelt als een geheel, dan als losse verhalen. Bij een tweede lezing valt dat nog meer op, dan herken je meer de zaken die de gasten met elkaar verbinden. Ik vond het in ieder geval een leuke invalshoek om van schijnbaar losse verhalen een geheel te maken.

Omdat ik me maar moeilijk voor kan stellen, dat het mogelijk zou zijn dit boek te verfilmen heb ik gisteravond naar de film gekeken. Het spijt me: wat een ramp!!! Ik hoop dat wie het boek nog niet kende zich na het zien van deze film niet laat afschrikken het alsnog te lezen.

Soms valt een film tegen, omdat je je een voorstelling gemaakt hebt van de personen en situaties uit het verfilmde boek. Maar dit was veel erger. Ik denk dat het thema niet geschikt is om te verfilmen. Alles wat het boek nu juist zo bijzonder maakt, is compleet verwaarloosd. Daarnaast zijn slechts 4 van de 6 verhalen ter sprake gekomen en woonden de mensen uit de verhalen tegelijkertijd in 2 naast elkaar gelegen vakantiewoningen. Terwijl juist het feit, dat ze steeds elkaar opvolgen in het zelfde huisje, met hetzelfde gastenboek en veertje als bladwijzer een belangrijke rol speelt. Gedachten en gevoelens zijn voor het begrip van de verhalen van doorslaggevende betekenis. De structuur van de voortdurende perspectiefwisselingen, waardoor je weet wat de personen denken over elkaar en de situatie en hoe het onbegrip, de misverstanden ontstaan is noodzakelijk voor de verhalen. En welke beslissingen er genomen worden, zonder woorden, waardoor bij het verlaten van het eiland de crisis bezworen is. Dat alles is maar moeilijk in een film over te brengen.

Ik zal het verslag niet nog een keer overdoen. Ik hoop alleen dat de film geen reden zal zijn om het boek niet te lezen.

We hebben het eerder over dit boek gehad. Ik heb het een paar jaar geleden gelezen. Het sprak mij totaal niet aan. Het ging over gewone mensen, met oninteressante en slaapverwekkende problemen. Vond ik dan. Hoewel, het gaat natuurlijk nooit om het verhaal, maar altijd om de manier waarop het verteld wordt. En Vonne van der Meer schrijft zo vreselijk braaf. Dat is het, denk ik, wat me tegenstaat.

Ik weet wel dat heel veel mensen er enthousiast over waren.

Het beste vond ik nog dat verhaal over die man die zelfmoord wil plegen, maar dat hij er dan van afziet, omdat hij zich alsnog verzoent met het leven, dat vind ik dan weer zo zoetig, zo lievig.