De engelenmaker

Flaptekst:
Op 13 oktober 1984 keert na een afwezigheid van bijna twintig jaar Doktor Victor Hoppe terug naar zijn geboortedorp Wolfheim, vlak bij het drielandenpunt in de buurt van Vaals en Aken. De bekrompen dorpelingen reageren argwanend op zijn komst, zeker als blijkt dat hij drie kinderen van een paar weken oud bij zich heeft: een identieke drieling met een schrikwekkende afwijking. Na enkele bijzondere genezingen wordt de dokter toch aanvaard in het dorp en gestaag groeit zijn populariteit. Zijn kinderen zijn echter zelden te zien en dat voedt de geruchten. Langzaam groeit het besef dat ze alle drie ernstig ziek zijn. Maar er blijkt meer aan de hand, niet alleen met de kinderen, ook met de dokter zelf die, gegijzeld door zijn verleden, een beslissing neemt die hem onsterfelijkheid moet bezorgen...

Voor het eerst ben ik niet onverdeeld enthousiast over een boek van Brijs. Het boek roept zoveel vragen bij mij op.
Waarom reageerde niemand? Hoe komt het dat iemand in deze tijd (begin de jaren ’80) met zoiets zomaar wegkomt en dan bedoel ik niet enkel het klonen van mensen maar ook de “moord” op Charlotte Maenhout. Hoe komt het dat Victor nooit met manieren onderzocht geweest is? Het Asperger syndroom is bekend van in 1944. het werd pas in ’81 “erkend”. Victor werd geboren in 1945….. Hij was dus 36 toen het syndroom erkend was. Hebben geen van zijn collega’s zich dan ooit vragen gesteld bij zijn gedrag? Ik bedoel maar: Victor zat een deel van zijn leven toch in Duitsland? op school in Eupen, aan de universiteit van Aken. Hij werkte er. Wel aan de verkeerde faculteit maar toch. Op een universiteit moeten ze toch van zulke “ontdekkingen” op de hoogte zijn?

Ook in het dorp stelt niemand zich er echt vragen bij als de dokter “vreemd” deed of als de kinderen nooit buitenkwamen. Ik vond het eigenlijk al vreemd dat het zo lang duurde voordat Charlotte Maenhout door had dat er iets “verkeerd” was.
Op een bepaald moment ben ik me ook gaan afvragen of de vader van Victor ook autistisch was misschien?
Ik weet dat het een fictief verhaal is maar het ligt zo dicht bij de wetenschappelijke mogelijkheden van vandaag dat het toch veel vragen oproept.

Het onderwerp klonen op zich vond ik goed gevonden voor een boek. Het was de eerste keer dat ik een boek las waarin dit onderwerp voorkwam. Langs de ene kant roept het walging op maar anderzijds kan ik me inbeelden wat het zou kunnen betekenen voor mensen die nu met een handicap geboren worden. Door genetische manipulatie zouden erfelijke aangeborenheden kunnen vermeden worden. Ik praat dan niet over het klonen van mensen maar over het aanpassen van DNA.

De manier van vertellen, de “verrassende” wendingen in het verhaal, de opbouw,…. Vond ik allemaal goed. Het verhaal op zich is ook goed. Ik moet me gewoon steeds voorhouden dat het een fictief boek is, dat het een roman is. Zolang ik dat voor ogen hou, dan gaat het nog maar als ik dat uit het oog verlies dan irriteert de blindheid van de mensen me weer mateloos. Daardoor heb ik ook niet die WOW-reactie.

Paperback | 272 Pagina's | Amstel Uitgevers | 1ste Druk | 2005 ISBN: 9045013843

© Inge, mei 2006

Lees de reacties op het Leestafelforum en/of reageer, klik HIER